Sugar Ray & the Bluetones in de Gouden Leeuw, Dongen, 30 maart 2014

Sugar Ray 1 IMG_1965

Tekst en foto’s Bert Lek. Meer foto’s Bert Lek

Vandaag is er een dubbelconcert in de Gouden Leeuw. Eerst treedt drie kwartier Stackhouse op en daarna uit Amerika Sugar Ray & The Bluetones. Stackhouse zet een degelijke set neer gebaseerd op zes nummers van hun eerste cd Big Fish Boogie. Daarvan is “Fine Little Mama” mijn favoriet. Heerlijk zoals Willem van Dullemen zo intens tekeer gaat op zijn gitaar. Of het komt door de aanwezigheid van die andere oude rot Bert Post op drums: het klinkt een stuk hechter dan twee jaar geleden op Zoetermeer blues.

Sugar Ray 3 IMG_1956
The Bluetones spelen op de backline van hun Hollandse collega’s waardoor de ombouw in korte tijd voor elkaar is.
Bijna vier jaar terug stonden ze voor het laatst in Nederland, toen op het helaas ter zielen zijnde festival Highlands in Amersfoort. Nu spelen ze in een van de weinige clubs, die bijna elke maand een Amerikaanse groep op haar affiche zet.
Vanuit Denemarken heeft de band acht uur lang op elkaar in een busje gezeten om op tijd in Dongen te zijn, maar van vermoeidheid is gelukkig weinig te merken. Voortvarend gaat de band van start o.l.v. zanger en mondharmonica-man Sugar Ray Norcia met “I’m Having A Ball”. Een setlist is er niet vandaag. Het stukje papier wat op het podium ligt, heeft Stackhouse vergeten mee te nemen na hun optreden. Duidelijk is de verdeling op het podium. (Monster) Mike Welch, gitaar, mag tegen de meester en de bassist Mudcat Ward aanleunen. Welch krijgt ook de meeste ruimte om knap te soleren en hij zorgt er ook voor dat het optreden niet eentonig wordt. Halverwege de lange set van ruim anderhalf uur mag Welch een song voor zijn rekening nemen en dat doet Welch niet onverdienstelijk. Ook Anthony Geraci achter het keyboard mag bij tijd en wijle zijn niet geringe kunsten vertonen. Echter voor Ward en drummer Neil Gouvin is er slechts een begeleidende rol weggelegd. Ward is eerst druk bezig met het op zijn neus houden van zijn zonnebril, maar dat gevecht verliest hij en gaat hij zonder de donkere glazen de rest van het concert verder, terwijl Gouvin onverstoorbaar lekker shuffelt.

Sugar Ray 2 IMG_2084
Aan het einde van de sprankelende set roept Ray om Big Pete, de harmonicaspeler en zanger, die hij al eerder heeft ontmoet. Helaas heeft Pieter van der Pluijm zijn dochter bij zich en de kleine meid krijgt honger en wil naar huis, dus heeft papa maar te gehoorzamen.. Machiel Meijers van Stackhouse gooit zich als gretige vervanger op van Big Pete en Sugar Ray vindt het allemaal prima.

Daarna krijgt organisator Peter Nooten nog de lachers op zijn hand als hij aan Sugar Ray vraagt om zijn favoriete nummer “Mama Put The Kettle On” als toegift te spelen. Sugar Ray antwoordt beleefd; ”Peter, dat hebben we al gespeeld, maar voor een extra rondje bier doen we het nog wel een keer.” en zo komt er een einde aan een lange mooie gezellige middag en vroege avond in Dongen, die afgesloten wordt door de leden van beide bands en enkele bezoekers van het concert bij het beste Chinese restaurant in Dongen.


Ook op Blues Magazine ...