Blues Column 16 – Jos Verhagen in de ban van … Cold Chisel

Een zoektocht in het onbekende, een column door Jos Verhagen.

In de jaren dat ik nu recensies schrijf voor Blues Magazine word ik regelmatig me bewust van het rijke blues verleden. Echt verdiepen in de blues historie kwam nog niet echt bij me op tot ik in het bezit kwam van een blues collectie van eind jaren 80 tot 2006, zo’n 6000 CD’s. Waar ik altijd op zoek was naar nieuwe bands en artiesten bood deze verzameling ook nieuwe muziek te ontdekken uit het verleden. Deze ontdekkingen wil ik delen en door een link te leggen met de concertagenda al schrijvend daarover de beginnende blues liefhebber een plezier doen.

Cold Chisel – Circus Animals
Mijn vorige column sloot af met één van mijn favoriete Joe Bonamassa clips: Riding With The Kings. Dit nummer, gezongen door Mahalia Barnes, gaf me de input voor deze column. Mahalia Barnes maakte in 2015 met Joe Bonamassa het prachtige album ‘Ooh Yea! The Betty Davis Songbook’. Daarnaast is zij de dochter van Jimmy Barnes en die was weer de zanger van Cold Chisel. Deze Jimmy Barnes is bij de Joe Bonamassa liefhebbers ook niet onbekend, samen brachten zij een verpletterende versie van de Deep Purple klassieker Lazy uit.

 

In de collectie zat, volgens de website ‘Rate Your Music’ de beste plaat van Cold Chisel, ‘Circus Animals’. Cold Chisel is een rock band, in Australië een grootheid maar bij ons in Europa niet zo bekend, zeker niet in vergelijking met AC/DC of INXS. Toch… Cold Chisel maakt vet lekkere rock muziek, hard rock, AOR of hoe je het beestje ook wilt noemen.
Veertig jaar na hun eerste album (1978) leverde de band op het eind van 2019 een nieuw album ‘Blood Moon’ af, dat meteen doorstootte naar de eerste plaats in de Australische hitparades. Daarmee onderstrepend wat een top band dit was én is. In de jaren 80 regen zij nummer één noteringen aaneen in de Australische album charts. Na een mislukte Amerikaanse tournee maakte ze in de jaren 80 een paar uitstapjes naar Europa maar bleven zij toch vooral actief in Australië en Nieuw Zeeland.

 

Het album opent met de stevige rocker You Got Nothing I Want, gevolgd door een van Cold Chisel beste nummers Bow River. ‘Circus Animals’ is wel een ruiger album dan doorgaans, de inbreng van Jim Barnes deed zich hier gelden, hij dacht met een wat steviger aanpak door te kunnen breken in de US. Het levert in ieder geval prachtige nummers op zoals Taipan en Hound Dog, met vet gitaarwerk van Ian Moss. Jim Barnes laat horen een echte rockzanger te zijn, samen met Ian Moss trekt hij de nummers naar een hoog niveau. Het hoge niveau dat terug te horen is in meer albums van Cold Chisel.

Net als in hun debuutalbum ‘Cold Chisel’, zit ‘Circus Animals’ vol afwisseling en intrigerende nummers zoals Numbers Fall en Letter To Alan waar je hoort dat menig Australische band echt wel beïnvloed is door Cold Chisel. Het album is 38 jaar oud, maar klinkt zeker in de geremasterde versie uit 2011 uiterst modern. Cold Chisel: zoek het eens op, het is zeker de moeite waard.

Website Cold Chisel

 


Ook op Blues Magazine ...