Joe Bonamassa - Dust Bowl , feat. John Hiatt, Glenn Hughes & Vince Gill (album cover)

Joe Bonamassa – Dust Bowl

Format : CD / Label : Provogue / Release : 21 Maart 2011
Cosmox.nl, Blues CD’s online bestellen

Tekst: Suzanne Margaroli

Dust Bowl is Joe Bonamassa’s 12de solo album, de 9de studio release voor Provogue Records en alweer zijn 6de samenwerking met Kevin “Caveman” Shirley (Led Zeppelin, Aerosmith, Black Crowes, Black Country Communion). De titelsong Dust Bowl was al vanaf 20 januari gratis te downloaden vanaf Joe’s website en smaakte naar meer. Veel meer. De cover uit het persbericht ziet er uit als de advertentie voor een ouderwetse John Wayne film.

Joe zegt zelf over Dust Bowl:
“Ik wilde een rootsy blues plaat maken en mensen laten zien dat ik niet uit Engeland of Griekenland kom, wat sommigen lijken te denken. Ik wilde een blues album maken dat anders was. In principe heb ik niet willen concurreren met mezelf en niet herhalen wat ik al gedaan had. Dus ik moest creatief, mentaal, geestelijk, op zoek naar nieuwe wegen. Het was een uitdaging. 
Het was een moeilijk album om te maken. 2010 is voorbij gegaan als een wervelwind. Ik speelde meer dan 200 shows, niet alleen met mijn eigen band maar ook met Black Country Communion. En net toen ik in november dacht dat ik een pauze had zei Kevin Shirley, mijn producer, tegen me dat we studiotijd geboekt hadden in Griekenland. Mijn reactie was: o is dat zo?! Ik moest mijn hoofd helder maken en als de wiedeweerga creatief aan de slag gaan. De eerste drie dagen waren moeilijk. Maar daarna kwamen de bandleden aan (Anton Fig, drums; Carmine Rojas, basgitaar; Rick Melick, toetsen) en begonnen de dingen op hun plaats te vallen.
Vocaal ben ik zeker gegroeid. Maar ik kan echt niet concurreren met de gaststerren op dit album, legendes als Vince Gill en John Hiatt. Ik was zo blij dat ze überhaupt wisten wie ik was, laat staan dat ze een duet met mij zouden willen zingen. Evenals Beth Hart, zij is echt uniek. Werken met zulke getalenteerde mensen houdt je wel bij de les. We hebben opgenomen op verschillende plaatsen – Griekenland, Malibu, Los Angeles. Met name de Nashville nummers zijn geweldig gelukt en voegen een mooie mix toe aan het album. Alles past naadloos ineen.”


En hij heeft gelijk. Hoewel enorm divers qua gevoel en stijl passen alle nummers naadloos ineen. Zoals altijd pik je de door Joe zelf geschreven nummers er blind uit. Origineel en verrassend met stuk voor stuk die typische Joe-feel. Inderdaad zingt hij beter. Niet op alle songs, zijn eigen composities springen er qua zang uit en je hoort dat hij zich bij de duetten soms flink moet aanpassen aan de toonsoort van de gaststerren. Maar ook de kwaliteit en originaliteit van zijn teksten is hoog.

01. Slow Train
Een nummer dat klinkt als een goederentrein die voorbij komt gedenderd. Gespeeld op een 70-er jaren stratocaster. Het tempo wordt geleidelijk opgebouwd door drummer Anton Fig en doet een beetje denken aan Jeff Beck’s Let me Love you Baby. Volgens Joe een ‘heavy shuffle’.
There’s a slow train coming.. moving on down the line… steel wheels on iron rails… ‘cause when the steam from the slow train arises… I ain’t gonna see you anymore….


02. Dust Bowl
Geschreven op een Barney Kessel gitaar uit 1967aangevuld met stukken gespeeld op een Baglamas, een grieks instrument dat gemaakt is van een kalebas en een beetje lijkt op een mandoline. Klinkt als? Blues met het gevoel van een Ennio Morricone western. Met leuk origineel stukje gesproken woord dat sterk doet denken aan Silent Lucidity van Queensryche. Een leuke cameo voor Peter van Weelden, de bekende Nederlandse versterkerbouwer en vriend van Joe met de diepe stem, die aanwezig was bij deze opname.
It’s hard to find truth within when you’re living in your own zone…I feel like I’m living in a dust bowl…pride and deception the same kind of pain and all that’s left for me to lose is meant for you to gain… but who cares anyway, I’ve gone the extra mile.

03. Tennessee Plates (feat. John Hiatt)
Een van Joe´s favorieten van dit album. Een tijdloze vrolijke song met een tekst met een knipoog waarop een mooie wisselwerking te horen is tussen Joe en zijn drumme. Lekker ouderwets klinkend met een erg opgewekt klinkende John Hiatt. Zo te horen hebben ze veel lol gehad toen dit werd opgenomen.
She saw him singing onces when she was seventeen… ever since that day she was living in a dream..
This ain’t no hotel I’m writin’ you from..I’m at the Tennessee prison up at Brushy Mountain…
Where yours sincerely’s doin’ five to eight…I’m just stampin’ out my time makin’ Tennessee plates.

04. The meaning of the blues
De tijdloze klassieker van Bobby Troup in een Joe Bonamassa jasje. Joe en drummer Anton Fig wisselen elkaar mooi af maar het nummer behoudt toch zijn eigen stijl en ouderwetse ‘ feel’.
Do you know what is means to walk alone.. and what it means to be by yourself?…Do you know what it means to cry alone and what I means to cry by yourself? And do you know what it means to love a woman you can’t own. Then you know the meaning of the blues…

05. Black Lung Heartache
Joe raakte geïnspireerd door het verhaal van de Chileense mijnwerkers die zolang ondergronds vast gezeten hebben en heeft veel respect voor het harde werk van mijunwerkers. Hij schreef er een dramatische blues song voor en spendeerde veel tijd aan het fijn slijpen en afmixen. Helaas bleek de volgende dag de hele track per ongeluk gewist en was er alleen nog de ruwe versie over. En zo is hij uiteindelijk ook op de plaat gezet.
I’ve shed many tears, seems i can’t shed no more….I’ve seen many men they become hard as nails, carrying their helmets like keys to a jail. And I said so long black lung heartache.

06. You Better Watch Yourself
Een Buddy Guy song (origineel naar Walter Jacobs) met een eigen riff van Joe. Alleen zoals hij dat kan. Het geluid is groot en dramatisch, precies zoals de bedoeling was.
Oh baby, you gonna miss me when I’m gone…But we just couldn’t get along…The people they’re talking all over town…They say you don’t love me.. but you better watch yourself…’Cause I got my eyes on you.

07. The Last Matador Of Bayonne
Geïnspireerd toen Joe in 2010 door Europa tourde en voor het eerst in een echt amphitheaters optrad waar de matadors zich vroeger voor het gevecht in een klein kapelletje voorbereiddenop leven of dood. Tony Cedras, die heeft gespeeld met Paul Simon, speelt een absoluut briljante trompetpartij die de song precies de juiste hoeveelheid drama verleend. Kippenvel.
Through fires, revolutions, dust storms and conclusions, the show will go on tonight, for one more time. I fight on, fight on, I’m the last matador of Bayonne, tomorrow this place falls.. into silence..
Woordenboek – Gedetailleerd woordenboek weergeven


08. Heartbreaker (feat. Glenn Hughes)
Naar het origineel van Free. Door Joe uitgekozen vanwege de mooie riff en gespeeld op een Les Paul zonder uitgebreide trukendoos. Glenn Hughes vult toegegeven (want ik houd absoluut niet van zijn stemgeluid) perfect aan met een weergaloze zangpartij.
Well my maker… must have been a heartbreaker.. I’ll tell you why, I’m breaking my own heart, tryin’… to love a faker… I’m wasting my whole life… tryin’… to make a new start


09. No Love On The Street
Een song van Michael Kamen en Tim Curry. Een moderne blues track – humeurig en donker, live opgenomen. Op dit nummer zingt Beth Hart een heel klein stukje mee. Joe en Beth zijn bezig gezamenlijk een soul album op te nemen. Joe en Beth vormen een fantastische combinatie maar ik ben een beetje bevooroordeeld vrees ik, Beth is namelijk mijn favoriete vrouwelijke artieste/zangeres.
Baby woke up nervous… she was sweating from the steam heat… kicked off the covers.. fever burning bright.. Paranoia night. Five alarm alert repeats.. this city never beats you.. but it buries you so deep.
And there ain’t no love on the street.

10. The Whale That Swallowed Jonah
Een beetje een bijbelse titel, door Joe geschreven voor de opnamesessies in Nashville. En mijn favoriet van het album. Of toch de volgende? Moeilijk. In ieder geval een song die ‘ drijft’. Niet aanbevolen om in de auto te draaien op de snelweg want je krijgt zeker een bekeuring wegens te hard rijden. Een perfecte rocksong.
Life is going by so fast now baby I haven’t had the chance to change my mind. I feel it in my fingers, I can feel it in my bones, maybe it’s the whale’s way of telling me: It’s time to get yourself back home. They say the whale that swallowed Jonah went out to the deep blue sea. Sometimes I get the feeling that ol’ whale swallowed me..

11. Sweet Row ena (feat. Vince Gill)
Een origineel van Vince Gill waarbij Joe duidelijk moeite heeft de man en de legende vocaal bij te houden. Maar een aanstekelijke song en een mooie onderbreking tussen al blues en rock.
Sos.. I’m in distress.. drowing in a pool of tears…Mayday baby won’t you save me. Sweet Rowena won’t you call my number… throw me a line I’m going under.. and my heart is going up in flames.

12. Prisoner
Een verrassing. Niet schrikken, het origineel is van Barbara Streisand, de soundtrack van de film ‘ Eyes of Laura Mars’. Tja wie kan zich die film nog herinneren? Maar echt waar bloedstollend mooi met Joe’s beste gitaarsolo sinds jaren. Misschien dan toch mijn favoriet van dit album. Volgens Joe extreem moeilijk te zingen en hij verwacht ook niet het live uit te gaan voeren.
I’ve never been wrong… but you’re the only one I trust to show me the way… I always hear your voice… and in my dreams I hear you calling my name. What is it about you? Some kind of light shines from your face… and I can’t turn away. You don’t have to say you love me.. ‘ cause if you want me, I’ll stay.

Conclusie: Met Dust Bowl heb ik voor ’t eerst sinds ‘So it’s like that’ weer het gevoel dat de ‘echte’ Joe terug is. En na herhaaldelijk beluisteren van Dust Bowl wordt het album in al zijn gevarieerdheid alleen maar beter en beter.

De officiële release zal in Europa plaatsvinden op 21 maart 2011, USA volgt een dag later. Ook zal Dust Bowl op vinyl verschijnen en tevens komt er een Limited Edition Digibook uitgave. De 2011 Dust Bowl World Tour zal voeren door Amerika, Canada, Europa, Azië en Australië.

Joe Bonamassa

Tracks
01. Slow Train
02. Dust Bowl
03. Tennessee Plates (feat. John Hiatt)
04. The Meaning Of The Blues
05. Black Lung Heartache
06. You Better Watch Yourself
07. The Last Matador Of Bayonne
08. Heartbreaker (feat. Glenn Hughes)
09. No Love On The Street
10. The Whale That Swallowed Jonah
11. Sweet Rowena (feat. Vince Gill)
12. Prisoner

Website Joe Bonamassa : www.jbonamassa.com