Session met o.a. John F. Klaver Trio & Bluesmotel
Cafe Jazz Of Zo, Purmerend
Zondag 22 maart 2009

“ONVERWACHT VERASSEND”!
Door Frank van Engelen

Het is zondag ongeveer 17.00uur, en ik maak me op om na lange tijd weer eens de Session te gaan bezoeken in Jazz Of Zo te Purmerend, die vandaag wel een bijzondere band had gecontracteerd n.l. het John F. Klaver Trio. Deze band zou deze dag 2 sets ten gehore brengen, en zich daarna in de Jam gaan mengen. Bij binnenkomst was de band al begonnen inmiddels, en het was precies wat ik verwacht had, Blues met een Touch van een drie mans formatie. Ik had al van John een cd gehad, en wist al een beetje wat ik kon verwachten, en die verwachtingen waren dan ook hoog gespannen. John F, Klaver speelt n.l. Blues ala Stevie Ray, Robben Ford, Freddie King, Matt Schofield, en dat is zowaar niet een gemakkelijk stramien kan ik je melden. Het bevat dan ook lekkere stevig Bluesrock elementen met een Funky drive erin.

De band van John bestaat uit Iris Sigtermans- Bass, Martijn Klaver- drums en John F. Klaver op Guitar en vocals. De eerste set bleek naar mijn idee ietswat te tam, vooral omdat ik wist dat dit veel feller mocht, en de tweede set gaf dus ook een positief antwoord erop door gewoon een tandje bij te zetten. Prachtige gitaarsoli , en zeer vakkundige begeleiding, met van Iris mooie basloopjes (wel leuk om weer eens een dame aan het werk te zien, buiten Monique de Jong), en prima ingeleefd drumwerk van Martijn. John bleek ook nog eens zeer verdienstelijk te kunnen zingen, en ja dat gitaarwerk zou nog later een demensie meer krijgen.

Na een meer enerverende set nam de sessieleider Bob het stokje over om de Sesssie in gang te zetten, en al gauw klonk er wederom een mengeling van wat Jazzy blues in de gelegenheid, die trouwens aardig gevuld was, en de sfeer zat er goed in.

Na een paar nummers heb ik ook een paar nummers gezongen om wat pit in het geheel te brengen, en al gauw John er bij gevraagd, en dat gaf meteen vuurwerk, want deze man bleek dus heel erg goed te zijn, en als ie de remmen los gaat gooien, weet je dus ook niet wat je hoort, en vliegen de noten om je hoofd, tot groot enthousiasme van het publiek.

Er werd zeer afwisselend gezongen die middag en avond, want ook entertainer Han leverde een bijdrage door wat klassiekers en eigen improvisatie te doen qua vocals en Piano.

Muzikanten gingen af en aan, en dat is natuurlijk ook wat een Jam moet zijn, en er bleek nog een hele grote verassing op ons af te komen.

Na een tijdje bleken er 3 boys uit Amersfoort aanwezig te zijn, die een eigen Bluesband hadden genaamd Bluesmotel, en dat bleek ook nog eens een smakelijke verassing te zijn, want de frontman blies een staaltje Harp optima Forma, en bleek ook nog eens een heerlijke stem te hebben, en door de microfoon van de Bluesharp hoorde we af en toe ook een beetje Ian Siegal door druppelen. Ik kon het dan ook niet laten om met hem een Boogie op te hitsen en Wolf er in te mengen, waarna Remco de boel dan napikte op stem en bluesharp, wat vooral weer veel energie op leverden. Na heel veel nummers en ook nog een toevoeging van Pieter op gitaar en zang, kwam er een einde aan een zeer enerverende Bluesjam, die vooral erg gezellig en creatief was. Voor herhaling vatbaar wat mij betreft, en mijn dank aan een ieder die zijn of haar bijdrage heeft geleverd.


Ook op Blues Magazine ...