Boekbespreking : Johan OP DE BEECK – Blues. Seks, moed en tegenspoed

8 december 2010|Recensies|

Met een voorwoord van Toots Thielemans. Arno en Sonny Boy Williamson, Karel Bogaert en Robert Johnson, Roland Van Campenhout en Lightnin' Hopkins, Willy Donni en T-Bone Walker, Boogieboy en John Lee Hooker, Misj Daniëls en B.B. King... De Blues is de hoeksteen van de Rock-'n-Roll en van de hedendaagse Rock. Ook in België en Nederland liggen de roots van heel wat befaamde artiesten in de bluesmuziek.

Concertverslag : NICK CURRAN & THE LOWLIFES / THE RHYTHM CHIEFS – 3 December 2010 DB’s, Utrecht

7 december 2010|Concertverslagen|

Het oefenstudiocomplex dB’s in Utrecht biedt behalve alle faciliteiten voor beginnende muzikanten een poppodium met een (inter)nationale programmering waarin werkelijk alle stijlen vertegenwoordigd zijn. Rockers, hillbillies en bluesliefhebbers laten zich duidelijk niet weerhouden om ondanks een aangekondigd weeralarm te genieten van hun geliefde muzieksoorten. Deze avond dient dB’s tevens als ontmoetingscentrum voor zowel muzikanten als niet-muzikanten of eigenlijk iedereen die The Rhythm Chiefs een warm hart toedraagt. In afwachting van de langverwachte opvolger staat het optreden hoofdzakelijk in het teken van Ships of Wonder maar wordt naast de enorme muzikale veelzijdigheid met groot gemak aan Freddie King herinnert of aan de rijke nalatenschap van Hank Williams. Er is veel gezegd over de presentatie van Dusty maar de gedaanteverwisseling van de man met of zonder gitaar is iedere keer verbazenwekkend. Ook in dit opzicht dringt de gelijkenis met een zekere S.R. Vaughan zich op. ‘Niet lullen maar spelen’ is zoals altijd het motto en er is niemand die daar bezwaar tegen heeft. Kort geleden waren Dusty en Co. in de nabijgelegen Vredenburg (Leidsche Rijn) de opwarmer van Jeff Beck, vanavond speelt de band voorafgaand aan het optreden van Nick Curran & The Lowlifes.

Recensie : Corinne West & Kelly Joe Phelps – Magnetic Skyline

6 december 2010|Recensies|

Ongelooflijk hoe twee stemmen kunnen matchen.. in de afgelopen jaren hebben we kunnen genieten van fantastische vocale combinaties als Kasey Chambers/Shane Nicholson (Rattlin' Bones) en Alison Krauss/Robert Plant (Raising Sand). Corinne West/Kelly Joe Phelps kunnen zeker aan dit lijstje toegevoegd worden. Hun samenwerking op Magnetic Skyline is uitzonderlijk. Ze delen de passie voor het akoestische gitaarspel en hebben groot respect voor elkaars creatieve en muzikale kijk op muziek. Deze samenwerking is een heuse 'meant to be'.

Recensie : Mr. Boogie Woogie – Just Like That

6 december 2010|Recensies|

Het album is getiteld Just Like That, en dat geeft meteen al aan wat het is. Recht voor de raap dus, en zonder franje of andere dingen. Puur en uit het hart zoals de optredens van deze man ook zijn. De cd is rauw en ruw opgenomen in zijn eigen huis op zolder, en klinkt lekker kan ik je zeggen. De stem klinkt rauw, en af en toe wat hees, maar dat komt de track´s ten goede. De invulling is geweldig

Recensie : ZED HEAD – Mortal Man

6 december 2010|Recensies|

De Canadese band ZED HEAD is een 3 mans formatie die vooral zingt over Harleys, auto’s en vrouwen. Niet veel nieuws onder de bluesrock zon maar het geeft aan in welke richting de muziek gaat. Veel klassieke bluesrockriffs, Texas Boogie Woogie, Southern Rock en Rock and Roll Blues Boogie, zoals ook ZZ Top dat al jaren en jaren doet, met veel succes.

Geen leven op Pluto… maar wel in België: goeie cd’s van Bruce Bherman, Steven De Bruyn-Roland van Campenhout-Tony Gyselinck, HT Roberts, Lightnin’ Guy & The Mighty Gators

3 december 2010|Nieuws, Recensies|

Er was eens een land, waar af en toe LP’s met rock en aanverwanten uitkwamen. Die zeldzame vogels werden dan vergeleken met wat de buitenlandse iconen te vertellen hadden. De grote meerderheid van die platen kwam kwalitatief niet in de buurt van die internationale top. De aanzet was er vaak wel, maar het spelpeil, de studio’s, de ervaring waren niet op de afspraak. Je kon als recensent proberen die dingen een zetje te geven, te vergoelijken, er enkel de goeie aspecten te benadrukken. Dat gebaar van goede wil deed op termijn meer kwaad dan goed: je kan een kat enkel een kat noemen, ook als die uit België komt... Het Goede Doel zong ooit: ‘Ik heb getwijfeld over… België!’ Met respect voor de pioniers en erkenning van het handvol ‘historische’ platen, maar veel soeps was het allemaal niet, want er was altijd iets dat de ontwikkeling van het onmiskenbare talent in de weg stond.

Release : Shemekia Copeland – Deluxe Edition

3 december 2010|Releases|

Shemekia Copeland is the most popular female blues artist of her generation, with nearly 220,000 in sales worldwide from just five career releases. "Deluxe Edition" features the essential Alligator recordings by this soul-shaking vocalist. From her highly-acclaimed releases to scores of knockout festival, theatre and club performances around the world, to appearances on Letterman, Conan O’Brien, CBS Saturday Early Show, NPR’s Weekend Edition and World Café, and the award-winning Martin Scorsese blues documentary series, Shemekia proudly carries the torch passed on by legends like Koko Taylor and Ruth Brown.

Recensie : Zucchero – Chocabeck

3 december 2010|Recensies|

“Chocabeck” is zijn meest persoonlijke album. De 11 songs zijn een reis door zijn verleden en jeugdherinneringen, zoals hij zelf aangeeft op het mooi uitgevoerde tekstboekje, “This album is about my roots”. De zoetheid van zijn stem en de intensiteit van zijn muziek zal menig Zucchero fan sneller doen slaan. De songs en muziek van dit album is wisselend relaxt en uptempo maar in ieder geval gepassioneerd neergezet door deze italiaanse virtuoos.

Recensie : JP Blues – I Will Not Go Quietly

3 december 2010|Recensies|

Het was de legendarische Sam “Bluzman” Taylor die de talenten van John “JPBlues” Pagano heeft onderkend en hem lessen in de blues heeft gegeven. Dat John een goede leerling moet zijn geweest wordt bewezen met het tweede album van deze jonge Amerikaan. Vijf eigen werkstukjes en zeven covers van o.a. Tony Joe White, Eric Clapton en Tampa Red worden op passievolle wijze gebracht. De lekker in het gehoor liggende tracks, de soulvolle vocalen en het afgemeten gitaarspel maken van I Will Not Go Quietly een album dat niet snel gaat vervelen. John Pagano is een talent om in de gaten te houden.

Release : Roomful of Blues – Hook, Line & Sinker

2 december 2010|Releases|

Hook, Line & Sinker features a dozen hand-picked songs from Little Richard, Clarence “Gatemouth” Brown, Amos Milburn, Floyd Dixon and more, all given the swinging, stinging Roomful treatment. Exuberant soul-shout vocals, razor-sharp guitar work, impeccable ensemble horn playing and a skin-tight rhythm section all come together on a boisterous, satisfying new Roomful of Blues album.

Recensie : NO blues – Hela Hela

30 november 2010|Recensies|

Ruim vijf jaar geleden ontstond in Nederland een project dat blues en Arabische muziek samenbracht en de nodige (woestijn)stof deed opwaaien in de toch overwegend conservatieve bluesgemeenschap. Er leek eigenlijk geen tussenweg te bestaan en het is maar goed dat de wereld niet alleen uit bluespuristen bestaat. Het project bleek dusdanig goed te worden ontvangen dat na het debuut uit 2005 een opvolger kwam en nu, vijf jaar later, zelfs een vierde verzameling van pure Arabicana-songs het levenslicht mocht zien.

Recensie : Alberto Colombo – Never Look Back

30 november 2010|Recensies|

Alberto Colombo is een Italiaanse gitarist afkomstig uit Milaan. De kennismaking met deze artiest is op het ‘StreetFest’ in Toronto, Canada. Hij speelde daar in de band van David Rotundo en viel op door z’n indringende blik, zeer fraaie gitaar en vooral door z’n innemende gitaarspel. Een aantal maanden later stuurde Alberto Colombo z’n eerste solo-cd op en na een paar keer deze geluisterd te hebben kan ik zeggen dat het een cd is die meer dan de moeite waard is om beluisterd te worden.

Recensie : Boo Boo Davis – Undercover Blues

28 november 2010|Recensies|

Pure blues laat zich het best beluisteren in een Amerikaanse kroeg op de hoek van de straat; authentiek tot op het bot. Ik waande mezelf even Undercover in zo’n kroeg toen ik de nieuwe Boo Boo Davis beluisterde. Lekkere blues met een rauw randje en een eigen sound.

Concertverslag : Mariëlla Tirotto & the Blues Federation – 27 November 2010 Wijk bij Duurstede

28 november 2010|Concertverslagen|

Ivm plotselinge ziekte van Cuby vervielen al zijn optredens (waaronder die in Wijk bij Duurstede) van afgelopen weekeind. De bluesmannen van BLUESinWIJK en theater Calypso besloten de ca. 300 Wijkse Cubyfans echter niet teleur te stellen maar op zoek te gaan naar een vervangende bluesband en iedereen toch een leuke (gratis) bluesavond aan te bieden. Mariëlla en haar bluesmannen waren direct bereid de moeilijke taak om Cuby te vervangen op zich te nemen en dat deden ze op een voortreffelijke manier. De band speelde tot groot genoegen van de ca. 200 alsnog toegestroomde bezoekers werkelijk de sterren van hemel. Maar liefst 3,5 uur namen ze de volle zaal op sleeptouw

Recensie : Jools Holland and his Rhythm & Blues Orchestra – Rockinghorse

28 november 2010|Recensies|

The informer zo heette de laatste cd van Jools en zijn Rhythm and Blues Orchestra in 2008. Dat is al even geleden en het was een matige cd ook nog. Nu moet je het bij Jools toch hebben van z’n liveoptredens , want die zijn niet te versmaden. Vol verwachting klopt mijn hart (Sinterklaastijd, sorry) als de cd thuis wordt afgeleverd: mooie titel “Rockinghorse” en een hoes die aan een eerdere, prima cd van Jools doet denken. Een kopie maar dan in een andere kleurstelling zo lijkt het. Echter wanneer ik vergelijk zie ik toch wat wijzigingen in de band. Jools is een uitstekend pianist, bandleader, arrangeur, maar over z’n zangkunsten zijn de meningen verdeeld. Slim om toch wat gasten uit te nodigen, Michael McDonald en Sam Brown bijvoorbeeld.

Recensie : Teeny Tucker – Keep The Blues Alive

28 november 2010|Recensies|

'Voor mij was het een ontdekking. Ik had nog nooit van haar gehoord, maar ik kan nu wel vertellen dat ik zit te wachten op haar volgende cd.' Ze begint al goed met de tekst: Is dit niet de Blues. Een verhaal waar de blues vanaf druipt. De tragiek huilt ze mee met de uitstekende band.

Verslag Vechtdal Blues/Rockfestival 2010

28 november 2010|Concertverslagen|

De allereerste editie van dit evenement en meteen kompleet uitverkocht met 900 mensen in de sporthal de Trefkoele te Dalfsen. Met bands die het nieuwe Nederlandse blues van nieuw leven voorziet: -12BBB(Twelve Bar Blues Band - Tribute band van CCR de Fortunate Sons - En uit de regio afkomstige The Veldman Brothers Dit alle vakkundig aan elkaar gesproken door niemand minder dan de bluesbox presentator Gerry Jungen.

Recensie : Jay Willie Blues Band – The Reel Deal

28 november 2010|Recensies|

Gitarist Jay Willie (New England/USA) heeft inspiratie opgedaan door te luisteren naar bluesplaten van o.a. Muddy Waters, Roy Buchanan, Ry Cooder en B.B. King. Het grote voorbeeld van Jay is echter Johnny Winter en dat is ook goed te horen in zijn slide-spel. En het lijkt bijna geen toeval dat de ritmesectie bestaat uit twee voormalige begeleiders van Winter namelijk Tommy Shannon op basgitaar en Bobby T. Torello (drums). Maakt deze Johnny Winter connectie van The Reel Deal een goede plaat?

Release : Jeff Beck – Rock And Roll Party To Honor Les Paul (DVD , Blu-ray)

27 november 2010|Releases|

Following the platinum-selling Live at Ronnie Scott’s DVD, Eagle Rock will issue Jeff Beck’s Rock And Roll Party To Honor Les Paul on DVD and Blu-ray. Filmed over two nights at New York City’s Iridium Jazz Club, this DVD captures the two-time Rock ‘N’ Roll Hall of Fame inductee paying tribute to the great Les Paul at the very venue Paul performed every Monday night for 14 years before his 2009 passing. Joined by a cavalcade of guests, including Imelda May and her band, Gary U.S. Bonds, Darryl Higham, Brian Setzer, and Trombone Shorty, Beck treats the star-studded crowd with Rock ‘N’ Roll classics like “How High The Moon,” “Vaya Con Dios,” “Twenty Flight Rock,” and “Walking In The Sand.”

Recensie : Ganashake – Ganashake

27 november 2010|Recensies|

“We beginnen met DE sensatie van het moment.” waren eerder dit jaar de woorden van Radio 1 (B) producer Mark Lefever in z’n aankondiging van Ganashake. Terecht want dit Belgische trio heeft alles in zich om het ver te gaan schoppen. Ze zijn nog maar net de twintig gepasseerd maar het is nu al duidelijk, dat we met een prima stel muzikanten te maken hebben, die zich uiteraard qua stijl en spel nog verder zullen ontwikkelen . Weliswaar met een dikke voet in de blues, bevat hun moddervette sound ook flinke scheuten rock ’n roll en funk.

Verslag : Hamilton Loomis Band – 24 November 2010 Bluescafé Apeldoorn

26 november 2010|Concertverslagen|

19 optredens in november, van Denemarken via Nederland naar Engeland, naar België, terug naar Nederland, dan weer naar onze zuider- en oosterburen en dan via Frankrijk weer terug naar de States, het leven van een muzikant is zwaar. Woensdag 24 november was de band in het laatstelijk door problemen geteisterde Bluescafé in Apeldoorn, de altijd goedgemutste gastheer Jan Kerseboom zag slechts een handjevol bezoekers maar deze kregen wel een geweldig privé-concert van ruim 2 x één uur van Texaan Hamilton Loomis en zijn kundige en strakke band

Verslag : Enrico Crivellaro (Rossum) en Mezzin’ with the Blues (Breda)

26 november 2010|Concertverslagen|

Enrico in Rossum: Het werd een avond vol verrassingen en spektakel. De passie voor de muziek laat bij deze band alle problemen als sneeuw voor de zon verdwijnen. De kwaliteit van de band en de manier waarop men zich presenteerde was een lust voor het oog. In samenwerking met Stichting Rhythm & Blues Breda schotelde de organisatie het publiek in Mezz een  aantrekkelijk programma voor het festival genaamd: Mezzin' With The Blues. Enrico Crivellaro, Ralph de Jongh, King Mo en Henrik Freischlader zijn niet de minste artiesten om op een zondagmiddag te zien...

Recensie : Bobby Dean Blackburn – Don’t Ask… Don’t Tell

24 november 2010|Recensies|

Bobby Dean Blackburn (voc/keys) is een veteraan die al enige tientallen jaren mee loopt in de blues/jazz scène. Met behulp van een heel rijtje muzikanten, waaronder vier van zijn zonen, geeft Blackburn op zijn nieuwste album een eigen interpretatie aan een aantal, vaak uitgekauwde, (semi)blues klassiekers.

Recensie : Becki Sue & Her Big Rockin Daddies – Big Rockin Boogie

24 november 2010|Recensies|

Je neemt 4 'lelijke' kerels met een goede beheersing over muziekinstrumenten zoals contrabas, gitaar, drums en saxofoon/mondharp samen met een kittige donkerharige mevrouw met een lekkere strot, dito jurkje en ondeugende knielaarsjes en je hebt Becki Sue & her Big Rockin’ Daddies. Het geheel ziet er gelikt uit, klinkt goed en het swingt als de neten, kortom een lekker live-feestbandje… Als je dan de de Cd beluistert, mis je natuurlijk de live-sfeer, het is niet echt vernieuwend, maar goed wat is dat tegenwoordig maar het is best wel leuk.

Concertverslag : Walter Trout + Danny Bryant – Heerhugowaard, 20 november 2010

24 november 2010|Concertverslagen|

Aangekomen in de ‘Tempel’ worden we onderaan de trap naar de grote zaal verwelkomd door een stel stevige bluesrockers. De toon is gezet, de zaal goed gevuld. Lijf-aan-lijfcontact is niet noodzakelijk. Voor zover er nog sprake is van hoofdhaar, voert grijs de boventoon, hier en daar samengebonden in een hardnekkig staartje. Mooi op tijd (ong. 21.00u.) trapt Danny Bryant af met zijn RedeyeBand.

Ga naar de bovenkant