Recensie : Robin Trower – The Playful Heart

19 december 2010|Recensies|

Tot groot genoegen van zijn fans heeft Robin Trower lak aan trends en nieuwe stromingen en speelt de 65 jarige Brit al 40 jaar zonder concessies zijn Hendrix-achtige psychedelische bluesrock. In 2009 veraste Trower met het ingetogen maar ijzersterke What Lies Beneath en nu ligt alweer een nieuw album in de schappen. Elf geweldige nieuwe songs, loepzuivere vocalen en een gitarist die in bloedvorm is en heerlijke riffs uit zijn gitaar weet te toveren.

Recensie : Joan Armatrading – Live At The Royal Albert Hall

19 december 2010|Recensies|

Dit nieuwe album Live At The Royal Albert Hall is een document optima forma, want je krijgt het hel concert in 2 cd's op je bord, maar ook nog eens de DVD dus. Het bevat een aaneenschakeling van over het algemeen wat nieuwere nummers van haar album Into The BLues en This Charming Life, maar natuurlijk ook haar juweeltjes. Ja, en dan de sfeer is zo vreselijk goed, eigenlijk wat we altijd al van haar gewend zijn, intensief, vrolijk, begaan, stevig, en oh zo intiem ook. Dat het concert in de Albert Hall gegeven wordt is dan helemaal nog een uniek gegeven, en de entourage is daarom dan ook zeer sfeervol.

Release : Ted Gerrits – Acoustic Mud

19 december 2010|Releases|

Deze week is de cd van Ted Gerrits op het label van Peter Struijk "Blueshine Records" uitgekomen. Wellicht kennen sommige onder jullie die naam wel maar voor de andere hierbij een kleine uitleg. Ted Gerrits was een geweldige blues zanger bekend van oa, “Blues Clinic”, Joint Venture enz. Ook was hij een fanatiek blues promoter en organisator. Een aantal jaar geleden had Ted en Anthony van den Broek (gitarist, Blues Clinic) Peter gevraagt om een paar tracks voor hun op te nemen. Dit werden uiteindelijk 10 waanzinnige akoestische blues songs.

RIP Singer / harmonica player Robin Rogers

19 december 2010|Nieuws|

It is with great sadness that Blind Pig Records announces the passing of singer Robin Rogers at the age of 55. She died at her home December 17 in Gastonia, North Carolina, where she was being cared for by her husband and musical partner, Tony.

BluesMagazine Terugblik 2010

17 december 2010|Nieuws|

Beste BluesMagazine lezers, Afgelopen jaar is weer een mooi muzikaal jaar geweest. Veel mooie albums uitgekomen, sommige albums waren verrassend weer andere waren voor sommige een teleurstelling. Dat muziek een emotie is en een persoonlijke beleving was te zien aan jullie reacties. Dat is mooi om te zien. Samen MET en DOOR jullie heeft BluesMagazine weer opnieuw van waarde kunnen zijn voor tal van mede muziekliefhebbers. Er zijn weer een paar nieuwe vrijwilligers bijgekomen die zich het afgelopen jaar hebben aangemeld. Ik ben daar heel blij mee, en ik wil iedereen bedanken voor de enorme inzet! Ook dit jaar is BluesMagazine.nl zeer gewaardeerd door de muziekliefhebbers. BluesMagazine is dus het afgelopen jaar weer gegroeid en dat betekend dat de werkzaamheden voor de site omvangrijker zijn ... lees verder

Recensie + Win CD : Henrik Freischlader – Tour 2010 Live

17 december 2010|Recensies|

Daar is weer zo’n  plaat. Opnames van een artiest die in ons landje in een jaar tijd als een komeet omhoog is geschoten. Over zijn optredens zijn er eigenlijk alleen positieve kritieken te lezen. De tour 2010 was natuurlijk het gevolg van het album ‘Recorderd by Martin Meinschafer’, dat eind december vorig jaar zijn release had. Dat is dan ook duidelijk te horen op deze nieuwste aanwinst. Verrassend is de schijf dan ook allerminst. Met het inmiddels overbekende “I” wordt het startsein gegeven... Voor bijna 2 uur muziek krijg je voor 17 euries echter wel waar voor je geld. En met een beetje mazzel krijg je het via BluesMagazine cadeau. Want Henrik heeft ook deze keer 5 CD’s ter beschikking gesteld om sommige van jullie te kunnen verassen. Interesse?

Recensie : Joe Pitts – Ten Shades Of Blue

15 december 2010|Recensies|

Joe Pitts is een Hard Rocking blues fanaat, die zowel moderne Amerikaanse Blues invloeden combineert met Southern Roots stuff. Zijn inspiratie komt in beginsel van de sixties mannen die de blues vertolkte toen, als Eric Clapton, Jimi Hendrix, Johnny Winter, maar net zo gemakkelijk ook Muddy Waters, en Elmore James. Vele van deze mensen krijgen dan ook een stukje eerbetoon op dit nieuwe album van Joe.

Concertverslag : 24 Pesos – 11 december 2010 @ the Nix in Enschede

13 december 2010|Concertverslagen|

Heel Nederland hield zich bezig met het opzetten en versieren van de kerstboom. Heel Nederland? Nee, een select gezelschap had de weg gevonden naar de Bluesclub in Enschede om getuige te zijn van een lang verwachte primeur: het eerste optreden op het vasteland van Europa van 24 Pesos. Deze band uit Londen bestaat nu een dikke twee jaar en heeft in die korte tijd een uitstekende reputatie opgebouwd. Voor diegenen die nog niet van 24 Pesos gehoord hadden: zanger/gitarist/harpist Julian Burdock en bassist Silas Maitland werkten al sinds 2006 samen toen ze materiaal schreven voor Geno Washington. In 2008 liepen ze drummer Mike Connolly en Hammond-toetsenist Moz Gamble tegen ’t lijf en 24 Pesos was een feit. Dat er in Mexico nog een band bestond met dezelfde naam mocht de pret niet drukken…

Recensie : The Juke Joints – Going to Chicago

11 december 2010|Recensies|

Moeten wij Nederlanders zo langzamerhand eens wat minder bescheiden worden en vaststellen dat het met de blues uit Nederland goed gesteld is? Wat de The Juke Joints op hun nieuwe album laten horen getuigd van klasse en smaak . Heerlijke baspartijen , scheurende gitaren , strak slagwerk , prima zang en een mooie bluesharp. Ja, die mondharmonica, armeluisinstrument uit vroegere tijden, die maakt het net af; die Sahne auf der Torte. Tja , je gaat naar Chicago, huurt een prettige studio – inclusief een ervaren producer, Ronnie Baker Brooks – en vandaag de dag mag de special guest of guests niet ontbreken. Eddie Clearwater en Ana Popovic. Welke bluesartiest wil daar niet mee spelen? Toch heren JukeJoints, je hebt het misschien niet in de gaten , maar jullie kunnen zonder.

Recensie : Blues Lee – Indeed

11 december 2010|Recensies|

Allez, beste Blues Lee-muzikanten, u kunt gerust zijn en een pint gaan pakken. Geslaagd zo kun je deze cd Indeed samenvatten. Veel variatie, goed ingespeeld, smaakvol en klassemuzikanten! Zet deze band ook regelmatig op een podium bij de Ollanders, want deze jongens zijn echte podiumdieren, die weten hoe je een zaal plat krijgt. Vele southern-styles , afwisseling in gebruikte instrumenten en tempi.

Recensie : The Bonesmen – Duece

11 december 2010|Recensies|

De nummers van dit tweede album zijn allemaal geschreven door de leden van de band, uitgezonderd het één na laatste nummer “Last Train to Clarksville”. Dit nummer is oorspronkelijk van de band die in de jaren 60 enorme populariteit had nl. the Monkees. Dit album is een mix van hard rock, rockblues en country.

Arrow Blues Top 50 Aller Tijden – Editie 2010

10 december 2010|Nieuws|

Voor het vijfde achtereenvolgende jaar hebben de luisteraars van het Arrow Classic Rock Radioprogramma 'BluesBox' het Trout-nummer 'Say Goodbye To The Blues' uitgeroepen tot beste bluesnummer ooit. Het nummer, opgenomen tijdens het optreden van de band op het Moulin' Blues festival in 1991, staat sinds de eerste editie van de Blues Top 50 in 2005 op de eerste positie.

Release : The Essential Popa Chubby

10 december 2010|Releases|

For this special collection , Popa Chubby hand-picked sixteen of the hottest fan favorites from his ten Blind Pig releases over the past decade. This electrifying selection showcases not only his hard-charging fire and brimstone, but also Popa's engaging storytelling, versatility and distinctive fusing of differing genres and styles such as old school R&B, rap, funk, outlaw country, melodic rock, and blues.

Recensie : King Pleasure & The Biscuit Boys – Live At Last

10 december 2010|Recensies|

Ze staan al meer dan twintig jaar op de planken, met meer dan 2000 concerten en 11 albums kennen de Engelse King Pleasure & The Biscuit Boys de plaats op hun gebied als geen ander. Ooit begonnen als een band van een groep schoolvrienden in een café in Walsall G.B. is K.P. mede door de fameuze Jazzclub van Ronnie Scott uitgegroeid tot een grote Swingband en wereld-act van nu. Geïnspireerd door Jump & Jive, Rhythm & Blues helden als Louis Jordan, Louis Prima en Eddie Cleanhead vonden de zes hun heil in de jazz en blues uit de jaren '40 van de vorige eeuw die ze naar hun eigen hand zetten. Dit van een grote dosis humor voorzien, perfect in het passende kostuum gegoten brengen ze over heel de wereld hun aanstekende act en muziek waarvan je echt kunt afhoren dat het kundige en swingende muzikanten zijn. (heel fijne saxofoons…..) Natuurlijk kon een live-CD niet uitblijven en die is er nu in de vorm van “Live at last”

Recensie: Todd Wolfe – “Live”

10 december 2010|Recensies|

Todd Wolfe kan maar geen vaste grond onder zijn voeten krijgen in de Benelux. De programeurs blijven bij een bezoek aan Europa deze band consequent negeren. Hoe anders is dit bij onze buren in Duitsland waar Todd Wolfe een grote populariteit geniet. Misschien moet Todd eens een andere weg in slaan en de blues in ruilen voor een meer rock gerichte sound. Gezien de ontwikkeling van bijv. festivals als Ribs&Blues en Culemborg heeft hij dan wellicht meer kans van slagen. Na de verzamelaar “Stripped Down At The Bang Palace” in november 2009 brengt Todd Wolfe als zijn nieuwste wapenfeit een live album en een Live DVD waar maar liefst 9 songs meer op staan dan op de CD.

OBERG cd verschijnt in speciale uitvoering: ‘More Blues As Blues Can Get’

10 december 2010|Releases|

De cd ‘Blues As Blues Can Get’ waarmee bluesgitarist Ted Oberg in 2009 een spraakmakende comeback maakte met de naar hem vernoemde band OBERG, wordt nog dit jaar opnieuw uitgebracht. Ditmaal in een speciale uitvoering met als nieuwe titel ‘More Blues As Blues Can Get’. Op de cd staan om te beginnen nieuwe, meer gitaar georiënteerde uitvoeringen van het oorspronkelijke titelnummer ‘Blues As Blues Can Get’ en ‘What You Got’. Bovendien bevat het album als bonustracks nieuwe versies van de Livin’ Blues klassieker ‘Wang Dang Doodle’ en het in 1976 door deze band opgenomen nummer ‘Pick Up On My Mojo’. Ted Oberg was, zoals bekend mag worden geacht, de oprichter en met zijn herkenbare gitaarspel dé smaakmaker van de legendarische Haagse formatie Livin’ Blues.

Recensie : Black & White, Recorded in the field by Art Rosenbaum

9 december 2010|Recensies|

Wie van de traditionele geluiden vanuit het zuiden van de USA houdt, kan hier echt zijn hart ophalen. De “field recordings” van Alan Lomax kennen de meeste onder ons wel, maar uiteraard waren er meer fanatiekelingen die de cultuur uit het zuiden vast wilde leggen. Zo hier Art Roosenbaum, geboren in 1938 te New York. Hij is niet alleen een fanatiek verzamelaar van oude folk muziek maar speelt zelf ook banjo, schildert en was professor op de universiteit van Georgia. Een compilatie van de "field recordings", die hij in de jaren heeft gemaakt, bevatten niet alleen blues maar ook worksongs, folk, country, gospel enz.

Boekbespreking : Johan OP DE BEECK – Blues. Seks, moed en tegenspoed

8 december 2010|Recensies|

Met een voorwoord van Toots Thielemans. Arno en Sonny Boy Williamson, Karel Bogaert en Robert Johnson, Roland Van Campenhout en Lightnin' Hopkins, Willy Donni en T-Bone Walker, Boogieboy en John Lee Hooker, Misj Daniëls en B.B. King... De Blues is de hoeksteen van de Rock-'n-Roll en van de hedendaagse Rock. Ook in België en Nederland liggen de roots van heel wat befaamde artiesten in de bluesmuziek.

Concertverslag : NICK CURRAN & THE LOWLIFES / THE RHYTHM CHIEFS – 3 December 2010 DB’s, Utrecht

7 december 2010|Concertverslagen|

Het oefenstudiocomplex dB’s in Utrecht biedt behalve alle faciliteiten voor beginnende muzikanten een poppodium met een (inter)nationale programmering waarin werkelijk alle stijlen vertegenwoordigd zijn. Rockers, hillbillies en bluesliefhebbers laten zich duidelijk niet weerhouden om ondanks een aangekondigd weeralarm te genieten van hun geliefde muzieksoorten. Deze avond dient dB’s tevens als ontmoetingscentrum voor zowel muzikanten als niet-muzikanten of eigenlijk iedereen die The Rhythm Chiefs een warm hart toedraagt. In afwachting van de langverwachte opvolger staat het optreden hoofdzakelijk in het teken van Ships of Wonder maar wordt naast de enorme muzikale veelzijdigheid met groot gemak aan Freddie King herinnert of aan de rijke nalatenschap van Hank Williams. Er is veel gezegd over de presentatie van Dusty maar de gedaanteverwisseling van de man met of zonder gitaar is iedere keer verbazenwekkend. Ook in dit opzicht dringt de gelijkenis met een zekere S.R. Vaughan zich op. ‘Niet lullen maar spelen’ is zoals altijd het motto en er is niemand die daar bezwaar tegen heeft. Kort geleden waren Dusty en Co. in de nabijgelegen Vredenburg (Leidsche Rijn) de opwarmer van Jeff Beck, vanavond speelt de band voorafgaand aan het optreden van Nick Curran & The Lowlifes.

Recensie : Corinne West & Kelly Joe Phelps – Magnetic Skyline

6 december 2010|Recensies|

Ongelooflijk hoe twee stemmen kunnen matchen.. in de afgelopen jaren hebben we kunnen genieten van fantastische vocale combinaties als Kasey Chambers/Shane Nicholson (Rattlin' Bones) en Alison Krauss/Robert Plant (Raising Sand). Corinne West/Kelly Joe Phelps kunnen zeker aan dit lijstje toegevoegd worden. Hun samenwerking op Magnetic Skyline is uitzonderlijk. Ze delen de passie voor het akoestische gitaarspel en hebben groot respect voor elkaars creatieve en muzikale kijk op muziek. Deze samenwerking is een heuse 'meant to be'.

Recensie : Mr. Boogie Woogie – Just Like That

6 december 2010|Recensies|

Het album is getiteld Just Like That, en dat geeft meteen al aan wat het is. Recht voor de raap dus, en zonder franje of andere dingen. Puur en uit het hart zoals de optredens van deze man ook zijn. De cd is rauw en ruw opgenomen in zijn eigen huis op zolder, en klinkt lekker kan ik je zeggen. De stem klinkt rauw, en af en toe wat hees, maar dat komt de track´s ten goede. De invulling is geweldig

Recensie : ZED HEAD – Mortal Man

6 december 2010|Recensies|

De Canadese band ZED HEAD is een 3 mans formatie die vooral zingt over Harleys, auto’s en vrouwen. Niet veel nieuws onder de bluesrock zon maar het geeft aan in welke richting de muziek gaat. Veel klassieke bluesrockriffs, Texas Boogie Woogie, Southern Rock en Rock and Roll Blues Boogie, zoals ook ZZ Top dat al jaren en jaren doet, met veel succes.

Geen leven op Pluto… maar wel in België: goeie cd’s van Bruce Bherman, Steven De Bruyn-Roland van Campenhout-Tony Gyselinck, HT Roberts, Lightnin’ Guy & The Mighty Gators

3 december 2010|Nieuws, Recensies|

Er was eens een land, waar af en toe LP’s met rock en aanverwanten uitkwamen. Die zeldzame vogels werden dan vergeleken met wat de buitenlandse iconen te vertellen hadden. De grote meerderheid van die platen kwam kwalitatief niet in de buurt van die internationale top. De aanzet was er vaak wel, maar het spelpeil, de studio’s, de ervaring waren niet op de afspraak. Je kon als recensent proberen die dingen een zetje te geven, te vergoelijken, er enkel de goeie aspecten te benadrukken. Dat gebaar van goede wil deed op termijn meer kwaad dan goed: je kan een kat enkel een kat noemen, ook als die uit België komt... Het Goede Doel zong ooit: ‘Ik heb getwijfeld over… België!’ Met respect voor de pioniers en erkenning van het handvol ‘historische’ platen, maar veel soeps was het allemaal niet, want er was altijd iets dat de ontwikkeling van het onmiskenbare talent in de weg stond.

Release : Shemekia Copeland – Deluxe Edition

3 december 2010|Releases|

Shemekia Copeland is the most popular female blues artist of her generation, with nearly 220,000 in sales worldwide from just five career releases. "Deluxe Edition" features the essential Alligator recordings by this soul-shaking vocalist. From her highly-acclaimed releases to scores of knockout festival, theatre and club performances around the world, to appearances on Letterman, Conan O’Brien, CBS Saturday Early Show, NPR’s Weekend Edition and World Café, and the award-winning Martin Scorsese blues documentary series, Shemekia proudly carries the torch passed on by legends like Koko Taylor and Ruth Brown.

Recensie : Zucchero – Chocabeck

3 december 2010|Recensies|

“Chocabeck” is zijn meest persoonlijke album. De 11 songs zijn een reis door zijn verleden en jeugdherinneringen, zoals hij zelf aangeeft op het mooi uitgevoerde tekstboekje, “This album is about my roots”. De zoetheid van zijn stem en de intensiteit van zijn muziek zal menig Zucchero fan sneller doen slaan. De songs en muziek van dit album is wisselend relaxt en uptempo maar in ieder geval gepassioneerd neergezet door deze italiaanse virtuoos.

Ga naar de bovenkant