Ana Popovic
De Gouden Leeuw, Dongen
4 oktober 2009

Ana kan er wat van!

Door John Maes

Afgelopen zondagmiddag ben ik met mijn bluesmaten naar een optreden geweest van Ana Popvic in de Gouden Leeuw in Dongen, een lekker zaaltje waar de bluessfeer er van alle kanten afdruipt. In een gezellige, relaxte ambiance worden daar al jaren maandelijks concerten georganiseerd van grote, minder grote en veelbelovende bluesjongens door de stichting Blues Promotion Dongen. Petje af voor deze club, want ze hebben in het verleden al veel geslaagde acts op het programma gehad, zoals Joe Louis Walker, Ruben Hoeke, Jan Akkerman en ditmaal dus een bluesvamp eerste klas; Ana Popovic.

ana popovic

Ik had voor het eerst kennisgemaakt met de muziek en de verschijning van Ana tijdens de ‘Blues in Symphony’ concertavond in 013 te Tilburg. Daar bracht ze jammer genoeg maar drie nummers ten gehore (net als de ander artiesten veel te weinig), maar dat werd afgelopen zondag eens dunnetjes rechtgezet. Haar enige optreden in het bluescircuit in Nederland in deze periode werd een spetterend optreden van meer dan twee uur. Ana speelde met haar vaste band veel eigen nummers en vooral ook nummers van haar laatste CD ‘Blind for Love’. Het aanwezige publiek stond versteld van haar magnifieke gitaarwerk, grote zangkwaliteiten en haar X-factor! Vooral na de pauze, waar zij ook een aantal jazzy nummers op akoestische gitaar speelde, spatte de vonken er van af. En dat niet alleen; het overtollige ‘testosteron’ wat in de zaal aanwezig was steeg tot aan het (te lage) plafond toe. Wat heeft die meid een power in haar lede. Niet voor niets dat zij dit jaar in Amerika een bekroning heeft gekregen met de WC Handy award. De in Amsterdam woonachtige Ana heeft een uitgebreid netwerk in de bluesscene in de States. Daar heeft zij ook haar meeste optredens en zijn al haar CD’s geproduceerd (zover ik week?). Hier in Nederland was zij voor mij redelijk onbekend, ondanks dat ze twee jaar geleden ook een tijdje met Jan Akkerman rond getoerd heeft. En dat had ik toch moeten weten…. Het optreden werd afgesloten met lange uitvoeringen van nummers van Stevie Ray Vaughan en Jimmy Hendrix (House Burning Down). Die tante speelt deze nummers volgens haar eigen interpretatie en met een allure daar zeg je U tegen. Het publiek kon geheel onder de indruk en voldaan huiswaarts keren. Dat gebeurde voor de meeste mensen wel met een behoorlijk fluittoontje in de oren (bij mij nog twee dagen), want er werd niet alleen gruwelijk hard gespeeld, maar ook de geluidskwaliteit in de beperkte akoestiek liet te wensen over. Dit enige minpuntje van deze middag nemen we gewoon voor lief. Volgende keer gewoon een paar oordopjes meenemen…

ana popovic

Website Ana Popovic : www.anapopovic.com