Artiest: Jason Ricci & The Bad Kind, Kaitlin Dibble
Album: 13 Hours
Label: Gulf Coast records
Release: 29 mei 2026
Tekst: Jos Verhagen
Met 13 Hours levert Jason Ricci, een van de meest expressieve mondharmonicaspelers van zijn generatie, een intens en persoonlijk album af. Het is zijn derde release op Gulf Coast Records en opnieuw een samenwerking met zangeres en songwriter Kaitlin Dibble. Samen met The Bad Kind creëren ze een gelaagde bluesplaat waarin rauwe eerlijkheid, virtuositeit en een duidelijke New Orleans-invloed samenkomen.
Het album 13 hours
Het album opent fel met “Sick Of This Shit”, een bijtende track vol maatschappijkritiek en frustratie over de muziekindustrie. Ricci’s half gesproken zang en vuige groove zetten meteen de toon. Het harmonica spel wat Ricci aan het einde tevoorschijn tovert is “schoolbook stuff”. Jason leermeester was Pat Ramsey die jaren speelde in de band van Johnny Winter. De Johnny Winter cover “Tired of Tryin’” bouwt voort op de groove van Sick of this shit met een schurende, emotionele interpretatie waarin Kaitlin Dibble haar vocale kracht laat horen.
Met “The Big DisEasey” duikt de band in funky, experimenteel terrein. Het is een verwijzing naar de Big Easy de bijnaam van New Orleans. De melting pot van muziekstijlen die New Orleans is wordt heerlijk weergegeven met o.a de vibrafoon en spoken word-achtige passages, het maakt dit nummer tot een avontuurlijk hoogtepunt.
“Leo Watkins Rag” toont Ricci’s technische meesterschap: een razendsnel, opzwepend instrumentaal nummer in train-time stijl. “Long Twisted Night” daarentegen brengt een duister perspectief op liefde en verslaving. Kaitlin Dibble’s zang is geladen en sterk, gitarist Brent Brent Johnson soleert sterk terwijl Ricci subtiel maar intens aanwezig is.
Geheel in lijn met Jason vorige Album Behind the veil gaat het ook hier met de nummers alle kanten op, non conformist Ricci schuwt niets. “Bubble Gum Pop”, is lichtvoetig, speels, met een compacte maar effectieve gitaar en harp-solo’s. Percy Mayfields “River’s Invitation” krijgt een New Orleans feel make-over vol blazers en de soulvolle performance van Kailtlinn Dibble, stuwt de track op naar een hoger plan.
De stuwende, bas groove tekent de gedreven shuffle “Renegade” waarin de sterke interactie tussen de mondharmonica en gitaar centraal staan. Het instrumentale “Nuit Waltz” verrast met een walsstructuur, waarin de blues met elegante finesse wordt gespeeld, weer zo’n voorbeeld van de ondoorgrondelijke muzikale wegen die Jason bewandelt.
De afsluiter “13 Hours” is hoogtepunt en het emotionele hart van de plaat waarin alles samenkomt. Deze lange, hypnotiserend opbouwende track – opgedragen aan drummer John Perkins – combineert boogie, filmische sfeer en poëtische teksten tot een indrukwekkende finale.
Conclusie
13 Hours is meer dan een bluesalbum; het is een muzikale reis door verlies, volharding en zelfreflectie. Ricci’s virtuositeit staat altijd in dienst van het lied, terwijl Kaitlin Dibble voor nuance en balans zorgt. Het resultaat is een eerlijk, meeslepend en modern bluesstatement dat lang blijft nagloeien.
Spotify-tip van Blues Magazine
Beluister deze release direct via Spotify.