Foto Album recensie: Emanuel Casablanca - Strung Out on Thrills

Format: CD, Vinyl, Digital
Release: 2 Februari 2024
Label: Vinyl Recording group

Tekst: Jos Verhagen

De in Brooklyn wonende bluesgitarist en singer-songwriter Emanuel Casablanca heeft duidelijk geluisterd naar zowel Jimi Hendrix als traditionele elektrische blues, maar ook invloeden als Gary Clack Jr. Een heerlijk album dit Strung Out on Thrills vol vette stevige blues. Zoals bij zoveel singer song writers heeft Emmanuel tal van blues muzikanten weten te strikken om een bijdrage te leveren aan dit album zo horen we o.a. de gitaristen Joanna Connor en Elliott Sharp, en de opkomende veelgeprezen zangeres Kelli Baker. Zijn muziek omschrijft hij als Urban blues, waarin ook hiphopelementen zijn verwerkt. Dit album is geproduceerd door Emanuel samen met Paul Howells

De slide-gitaar die te horen is op de openingstrack “Dogshit” is van Joanna Connor en zij trekt ook lekker door op “Lass”, een brandende shuffle, met krachtige zang Kelli Baker, een van de beste nummers op dit album. De gitaar van Elliott Sharp horen we in het funky stuwende “Morning Wood” en Laurence Henderson levert een vlammende gitaarbijdrage op slowblues “Visceral”, een nummer vol met soulvolle zang en solo’s, een nummer qua ritme lijkt op op B.B. King’s klassieker ‘How Blue Can you get’.

Het opvallende titelnummer is geheel in de North Mississippi Hill Country-stijl, waarin Emanuel Casablanca een natuurlijke roes zoekt in het hypnotiserend ritme met fuzzy-gitaren. Een ander hoogtepunt, ‘Conniver’, draagt het gebruikelijke blues thema van de man die wordt bedrogen door zijn partner, gebouwd op een staccato blues ritme, waarbij Casablanca steeds woedender wordt naarmate de verzen zich ontvouwen.

“The Farm” is verrassend ingetogen nummer, terwijl “King” explosief begint en nooit opgeeft. De klanken veranderen opmerkelijk, “Pistolero” is een verrassend nummer dat probeert flamencogeluiden te combineren met meer snijdende, sferische elektrische gitaar. Of het geslaagd is laat ik in het midden, apart is het wel. Down to earth is “Bastard” een nummer vol krachtige en verschroeiende gitaarlijnen. “Pearl” is met 6 minuten een waar feest met meerdere percussionisten, een stuwende baslijn en Emanuel ritmisch op de KushKash, een soort variant op de castagnetten, allemaal elementen die de geweldige gitaarsolo laten gloriëren. Het afsluitende “My Life’s on Fire” is een rustpunt, gestoeld op een opzwepende baslijn neemt Emanuel zijn leven onder de loep refererend naar de opener dat het … is, laat het je dit album nogmaals opzetten.

Conclusie dit is een van de betere albums die ik dit jaar voorbij hoorde komen, hippe blues die we de laatste tijd meer horen, en die aangeeft dat er nog voldoende rek en vernieuwing zit in de blues.

Dogshit by @badboyofblues Emanuel Casablanca

 
Tracklist:
01. Dogshit (featuring Joanna Connor)
02. Strung Out On Thrills
03. Visceral (with Laurence Henderson)
04. Conniver
05. The Farm
06. King
07. Pistoleró (with Salvo)
08. Lass (featuring Joanna Connor and Kelli Baker)
09. Bastard
10. Morning Wood (featuring Elliot Sharp)
11. Pearl
12: My life’s fire


Ook op Blues Magazine ...