ALBERT LEE & HOGAN’S HEROES
Boerderij, Zoetermeer
11 September 2009

Door : Jeroen Bakker

Eén dag na het bombastische machtsvertoon van ‘guitarhero’ Michael Schenker staat wederom een gitaarheld op het podium van De Boerderij maar wel aangevuld met nog veel meer muzikale heroes. Een groter contrast is haast niet denkbaar want wie Albert Lee kent weet dat we hier te maken met een uiterst bescheiden, vriendelijke anti-held die wars is van ster-allures. Toch is Albert Lee in het muzikanten-circuit een gevestigde naam die met grootheden als Eric Clapton, Joe Cocker, Emmylou Harris en Everly Brothers op het podium heeft gestaan of dezelfde studioruimte heeft gedeeld. De laatste jaren is de virtuoze guitarpicker van grote waarde in Bill Wyman’s Rhythm Kings maar daarnaast heeft Lee zijn eigen superband nl. Hogan’s Heroes met wie regelmatig het clubcircuit wordt aangedaan. Hogan’s Heroes, vernoemd naar pedalsteel-gitarist Gerry Hogan, is een verzameling ervaren en zeer professionele muzikanten waarvan ieder bandlid regelmatig onder eigen naam muziek uitbrengt en menigmaal collaboreert met artiesten als Randy Crawford, Dave Edmunds of Paul McCartney. Smaakmaker van deze gepassioneerde musici is toch wel toetsenist Elio Pace die vanavond als ceremoniemeester fungeert en met veel gevoel voor show zijn keyboard misbruikt. Voor ongeveer 250 bezoekers speelt Lee met zijn band een set waarin veel aandacht aan het laatste album ‘Like This’ wordt besteed. ‘Can Your Grandpa Rock and Roll Like This?’ Vraagt hij zich hardop af. Wie om zich heen kijkt in de zaal ziet deze vraag duidelijk beantwoord al wordt het nergens een heel wilde toestand.

Albert Lee (archief foto)

Albert Lee (archief foto)

De muzikale trip brengt ons via New Orleans in ‘Rad Gumbo’ en Detroit (‘You’re Only Only’ van J.D. Souther) naar Liverpool in ‘Oh! Darling’. Over deze laatste titel zegt drummer Peter Baron te hopen dat McCartney hem vergeeft dit nummer te zingen.
Showman Pace is niet de enige die op de piano als een bezetene tekeer gaat want ook Lee maakt indruk als toetsenist. Jerry Lee (‘What’s In A Name!) Lewis’‘Breathless’ krijgt er flink van langs maar daarnaast is het ingetogen werk dusdanig beladen dat zelfs de stoere country-
rockers onder de aanwezigen een brok in de keel niet kunnen voorkomen. Het zegt veel over Albert Lee die een hoeveelheid aan stijlen met zorg/vakmanschap maar bovenal met gevoel weet samen te voegen (daarbij overigens gesteund door een uitstekend afgestemd geluid). Er wordt afgesloten met Melvin Endsley’s ‘Singin’ The Blues’ en de wilde‘Tear It Up’ in welke Lee nog even alles uit de kast haalt. Wanneer Lee zijn volgende ontmoeting met het Nederlanse publiek aankondigt, dat ergens in het begin van volgend jaar blijkt te zijn, realiseert hij zich te laat dat hij dat beter niet aan zijn fans had kunnen vermelden aangezien Bill Wyman zeer binnenkort een optreden gaat verzorgen in De Boerderij (maar die weet zich omringt door minstens zulke geweldige helden).

Website Albert Lee & Hogan’s Heroes : www.albertleeandhogansheroes.com


Ook op Blues Magazine ...

Geen berichten gevonden.