Verslag: Tommy Ebben & Ralph de Jongh – Gigant, Apeldoorn

Ralph de Jongh & Crazy Hearts
Tony Ebben & Small Town Villains
Gigant, Apeldoorn
23 december 2011

Ingestuurd verslag – Tekst: Jan Dunning/ Foto’s: Henk Schrier

Vrijdag 23 december was een memorabele avond in de Gigant in Apeldoorn. Op het podium verschenen achtereenvolgens Tommy Ebben met zijn Small Town Villains en Ralph de Jong begeleidt door zijn band Crazy Hearts. Een poster die veel beloofde en beide bands maakten het ten volle waar. De aftrap van Tommy Ebben was aanvankelijk wat rustig en het duurde twee nummers voor hij de band met het publiek had opgebouwd, die nodig is voor iedere muzikant om te kunnen excelleren. Ebben geeft duidelijk blijk er zin in te hebben en zijn  band gaat daar volledig in mee. Waar Tommy zelf aangeeft dat zijn muziek toch vooral Roots-Rock is, is het duidelijk dat er ook andere invloeden hoorbaar zijn. Springsteen en de Stones zijn duidelijke favorieten, maar in de snelle stukken met viool, lijkt er zelfs een prachtige cross-over te zijn met de Charly Daniels Band. Zelf Bob Dylan komt enigszins om de hoek bij de ballad-achtige stukken. Ze spelen een mix van hun 1e cd Dreamless Slumbers en van de nieuwe A whisper to arms.  Ebben is duidelijk de frontman, maar de band is zijn versterkende kracht. Een uiterst soepele en retestrakke drum en bascombinatie met een keyboardspeler die zijn rol en zijn plaats kent en uiterst ondersteunend speelt. Een speciale rol (zonder de overige drie bandleden tekort te willen doen) is ook weggelegd voor Matthijs Bathoorn.  Deze Multi-instrumentalist laat zich op alle fronten van zijn goed kant zien: op de viool met superstrak spel, de elektrische mandoline en vooral ook als strakke slaggitarist. De set van ruim een uur was helaas om voor je het door had. Hoogtepunten waren voor mij Selah, Lucky One, Highschool Girls, Brother Devil en She won’t tell. Deze band gaat zeker nog van zich laten horen met hun aanstekelijke manier van spelen, enthousiasme en goede zang inclusief sprekende teksten. Alleen dit optreden had mij al naar Apeldoorn kunnen lokken. Hieruit blijkt dat er nog voldoende talent in Nederland is en dat werd ook zeker duidelijk na de pauze.

Na de ombouw was de beurt aan Ralph de Jongh and Crazy Hearts. Vanaf het begin werd duidelijk dat deze mannen verder zijn in hun ontwikkeling dan Ebben Cs. Hoewel er aanvankelijk wat problemen leken te zijn met het geluid, ging de band onder leiding van Ralph als een raket van start. Het klinkt allemaal wat professioneler nog dan bij Ebben, waarbij goed te horen is dat zij al wat langer meedraaien. Passie, enthousiasme en liefde voor muziek komt naar voren als je naar deze band luistert.  Er werd vooral geput uit het repertoire van hun prachtige 1e cd More than words. De fantastische stem van de Jong brengt je al snel in de schoot van Mick Jagger en als je in Where did you stay last night je ogen dicht doet, dan waan je je zomaar weer in de seventies bij Sticky Fingers. Het is duidelijk dat de roots van de Jong vooral in de blues te vinden zijn in de blues, maar samen met zijn band zet hij een prachtige Roots-Rock show neer. Ralph excelleert vooral in de wat ballad-achtige nummers als frontman, maar hij wordt fantastisch ondersteunt door een goede band met speciale vermeldingen voor Arend Bouwmeester op Saxofoon en Percussie en meester-gitarist Christof Bauwens, die in bijna alle nummers zijn niet geringe kunnen tentoon spreidt.  Bij Everybody, Wonderin’ en Smiling Faces begon bij mij het bloed sneller te stromen en werd mij duidelijk dat dit wel één van de mooiste ruwe diamanten van Nederland is. Ondanks het prachtige spel van de band, kreeg ik toch af en toe weemoed naar de Ralph met zijn klompen en zijn akoestische gitaar. Compliment nog aan jack Daniels voor het bijeen brengen van twee zulke talentvolle bands.