Verslag: Ryan McGarvey & Band bij Leiden Got The Blues

Ryan McGarvey
Q-Bus, Leiden
15 November 2011

Tekst: Jeroen Bakker / Foto: is van optreden in Mol

Terwijl de Leidse bestuurders zich geen raad weten met de eventuele exploitatie en programmering van een nieuw groot poppodium in de stad, introduceert het Leidse Muziekhuis de Q-Bus, alsof er niets aan de hand is, een maand vol bluesmuziek. Het podium aan de Uiterstegracht 142 zal de komende weken onder het motto ‘Leiden Got The Blues’ artiesten presenteren als Emmet Tinley (22 November), Danny Bryant’s Redeye Band (24 November) en The Deadstring Brothers (29 November).

Op de avond dat Oranje een stevig pak rammel krijgt van de Duitsers wordt de spits  afgebeten door Ryan McGarvey & Band die zich deze gehele maand bezig houden met een intensieve tournee in België, Duitsland, Oostenrijk en Nederland.
McGarvey heeft als uitzonderlijk gitaartalent nogal wat losgemaakt in diverse Amerikaanse  media. Diverse awards zijn in de afgelopen jaren binnengehaald maar als absoluut hoogtepunt mag toch wel het winnen van de Ernie Ball Crossroads Contest worden genoemd, een uitverkiezing uit duizenden gitaristen voor een plaatsje op de programmering van het prestigieuze Crossroads Festival 2010 van Eric Clapton in Chicago.
Het debuutalbum ‘Forward In Reverse’ dateert alweer uit 2007 maar McGarvey is, naast de enorme hoeveelheid optredens, in de tussentijd druk bezig geweest met de voorbereidingen voor de opvolger die over een maand moet uitkomen.

De veelzijdigheid van de zanger/gitarist levert een interessante setlist op die naast het eerder uitgebrachte materiaal enig nieuw werk bevat waarin de muzikant laat horen over een unieke eigen sound te beschikken maar geen enkele moeite doet om zijn invloeden of bronnen van inspiratie geheim te houden. Zeer geslaagd is bijvoorbeeld ‘Hey Jimi!’ dat uiteraard is opgedragen aan Hendrix. Evenals Hendrix heeft ook McGarvey gekozen voor een driemansformatie. Samen met zijn bassist en drummer die hoofdzakelijk de rol van begeleiding op zich hebben genomen, wordt in bijna anderhalf uur een perfecte balans gevonden tussen hoogstaande techniek en vakkundig in elkaar gestoken eigen composities of ‘het betere jatwerk’ dat dan weer op imponerende wijze wordt uitgevoerd.
Menigmaal wordt de sustainpedaal diep ingetrapt waardoor de toon lang blijft doorklinken nadat deze is aangezet en waarmee het gitaargeluid dikwijls een licht psychedelische ondertoon krijgt. Voor de liefhebbers van niet alledaagse gitaartechnische truukjes is het ‘misbruiken’ van de pickupschakelaar door McGarvey tijdens zijn solo’s een absoluut hoogtepunt. Naast de nodige muzikale capaciteiten is ook het vocale vermogen dik in orde en wordt bijna vergeten dat deze jongen nog niet eens de leeftijd van dertig jaar heeft bereikt.
Hij blijkt echter goed op de hoogte te zijn van de klassiekers zoals later blijkt. Zo is zijn ‘Texas Special’ een regelrechte ode aan Stevie Ray Vaughan.
De keuze om ‘A Million Miles Away’ van Rory Gallagher onder handen te nemen is ronduit gewaagd en misschien zelfs brutaal te noemen maar McGarvey lijkt dondersgoed raad te weten met de nalatenschap van de legendarische Ier die overigens op een hernieuwde belangstelling van de jonge Amerikaanse bluesgitaristen kan rekenen (Onlangs was het Joe Bonamassa die tijdens zijn show in Londen de originele Stratocaster kreeg omgehangen door de familie Gallagher om daarmee een indrukwekkend vijftien minuten durend eerbetoon te leveren).
McGarvey vergelijken met bovengenoemde namen gaat veel te ver maar een dertien minuten lange ‘Mystic Dream’ zoals die te horen was op deze doordeweekse dinsdagavond in de Q-Bus laat toch echt een gitarist horen die zich binnen niet al te afzienbare tijd in de buitencategorie gaat begeven.

Q-Bus
Uiterstegracht 142
Leiden.
Tel: 071-514 57 55
www.muziekhuis.nl