Verslag: Ralph de Jongh & Crazy Hearts – De Vorstin, Hilversum

 

Ralph de Jongh & Crazy Hearts
Podium De Vorstin, Hilversum
17 februari 2012

Tekst: Gerrit Harmsen / Foto’s: Marcel Wolthers: http://www.flickr.com/photos/metrique

Het gaat snel met Ralph de Jongh & The Crazy Hearts. Het debuut album More Than Words zorgde in mei van 2011 voor een lichte euforie in de blues/rock scene van Nederland.
DWDD, Highlands en het grote Ribs & Blues Festival zette Crazy Hearts definitief op de kaart. Daarnaast werd de band ook opgepikt door de rest van de muziekwereld met als gevolg een optreden tijdens het pretentieuze Noordenslag Festival.

Als de heren rond 21.30 het podium betreden is de zaal angstvallig leeg. Er hebben ongeveer 80 liefhebbers de moeite genomen om het carnaval aan zich voorbij te laten gaan en de voorkeur te geven aan Ralph & Crazy Hearts. Degene die er zijn worden gelijk geboeid door de muziek waarmee er wordt geopend. De intro blijkt instrumentaal een imponerend en onderhoudend stuk kunstwerk. Sommige fronsen hun wenkbrauwen, de nieuwsgierigheid is gewekt! Heel subtiel gaan ze vanuit de intro naar het nummer Dance. Slechts 2 songs heeft Crazy Heats nodig om een visitekaartje af te geven waar de klasse vanaf spat.
Met Worrywise en Free komen we voor het eerst bij het album van de heren. Hierna worden we verwend met werkelijk een schitterende uitvoering van Harry. Gitaar, percussie, toetsen en de emotionele zang maken dat het origineel een bewerking heeft gekregen die het waard maakt deze ´nieuwe´ versie vast te leggen op het 2de album.
Tijdens Tears Of Rhyme blijkt de nieuwsgierigheid van het begin omgeslagen en heeft Crazy Hearts het publiek voor zich gewonnen. Dit mede door Ralph, die zijn stoel definitief in de wilgen heeft gehangen en zich ontwikkeld heeft tot een frontman van allure. Soms springend, soms ingetogen, maar altijd met passie, emotie en een intensiteit die van hem is af te lezen. Deze energie werkt aanstekelijk en we zien in het publiek de eersten die aan het dansen zijn geslagen. Ook Where Did You Stay Last Night houdt de zaal aan het dansen, en heerlijk om hard bij mee te brullen. Hoewel de zaal met 80 aanwezigen een lege aanblijk blijft houden begint er inmiddels toch een opgewonden sfeer te ontstaan. Vasthoudend blijven, Ralph de Jongh – zang, gitaar,.Bas Mulder – toetsen, backing vocals, Christof Bauwens – gitaar, backing vocals, Marcel Wolthof – drums, backing vocals, Jasper Mortier – basgitaar en Arend Bouwmeester – percussie, saxofoon gewoon hun ding doen. Na Everybody en een beetje bluesharp in het nieuwe Easy Day gaan we toch langzaam richting het einde. More Than Words, dat gaat zeker op voor deze band.  Na het allerlaatste nummer, Low Defile, van deze avond heb ik Ralph de Jongh & Crazy Hearts voor de 3de maal zien bewijzen een band te zijn van internationale klasse! Na afloop is het dan ook dringen rondom het koffertje waar de CD´s in zitten. Een mooie waardering. Zelf kijk ik uit naar het nieuwe album om daarna deze heren gewoon eens een spetterende gig van 2 uur te zien geven.

Setlist:
Intro Jam
Dance
Worrywise
Free
Harry
Tears Of Rhyme
Where Did You Stay Last Night
Everybody
Easy Day – nieuwe single
Build Me Up
More Than Words
Low Defile

Crazy Hearts Live op Noordenslag http://3voor12.vpro.nl/luisterpaal/playerpage.program.12454932.html

 

Tags:

  • Rob

     Hallo
    Ik zou graag wat kanttekeningen willen zetten bij het concertverslag van Ralph de Jong & Crazy Hearts.
    Ik was daar die avond ook en moet helaas zeggen dat ik erg weinig in bovenstaande lovende recensie herken. Ik zag hem die avond voor het eerst en dat was mede reden voor mijn komst vanuit Maastricht naar Hilversum. Ik was daar met 2 vrienden die hem respectievelijk 2 en 1 keer eerder zagen optreden nl in Groningen en Amersfoort. De indruk die Ralph wekte, was er een van iemand die zich totaal geen houding wist te geven op het podium (teveel ruimte?). Hij had geen enkel oogcontact met de zaal (keek steeds naar beneden, met vaak zijn ogen dicht) zijn bewegingen waren bijzonder a-ritmisch op het houterige af. Hij was constant bezig iets te pakken, waar hij vervolgens niets mee deed (vooral zijn akoestische gitaar heb ik vaak opgepakt en meteen onverrichter zake weer teruggezet zien worden) ook was hij erg vaak bezig met het nuttigen van allerlei diverse drankjes die over het podium verspreid waren. De muziek liep absoluut niet soepel en dreigde vaak in te zakken. Ik kon wel zien dat op het moment dat er een paar mensen begonnen te dansen dat Ralph zich daar een beetje aan optrok. Mijn vrienden waren overigens dezelfde mening toegedaan en ik moet daarbij annonceren dat zij de concerten die zij eerder van hen gezien hebben, als veel positieve, stuwender en swingender hebben ervaren. Wij hadden het idee dat vooral Ralph zich die avond daar in de Vorstin absoluut niet op zijn gemak en op zijn plaats voelde. Ik ga erg vaak naar concerten toe en heb meerdere keren internationale bands voor een veel kleiner publiek als dat Ralph die avond had zien optreden met een power alsof ze voor 1000 man stonden te spelen. De indruk die wij alle drie die avond hadden was van een band die nog lang niet klaar is om iets internationaals te gaan doen.

    Groeten Rob

    • Gerrit

      Thanks voor de kanttekeningen, mooi dat indrukken zo verschillend kunnen zijn!   

  • Maria

    Inderdaad Gerrit. Ik was er die avond ook en heb Ralph en Consorten al vele malen gezien en gehoord. Juist Ralph zijn intuitieve manier van muziek maken en zijn ongecontroleerde manier van bewegen ervaar ik als verfrissend en authentiek. Een heerlijke en welkome verademing naast alle “tv-show-acts van tegenwoordig. En wat een geweldige band!!!! Maw ik ben blij dat Nederland zo’n puur en onconventionele muzikaal talent herbergt. Laten we het koesteren!