WIN Kaarten voor Sugar Ray Norcia & Mark Dufresne ft. Maurizio Pugno Band : 23 januari 2010 Razzoo, Uden

Deze ticketactie is afgesloten.
Bij dezen willen wij een ieder bedanken die heeft meegedaan.
De winnaars hebben per email bericht gekregen.

——————–

The ex roomful of blues all together for the first time:
Sugar Ray Norcia & Mark Dufresne with Maurizio Pugno band
Voorprogramma: Danny’s Rock & Roll Acoustics
Razzoo, Uden
zaterdag 23 januari 2010

Entree: € 15 voorverkoop / € 20 deur
Aanvang 20:30
www.razzoo.nl

THE EX ROOMFUL OF BLUES ALL TOGETHER FOR THE FIRST TIME : SUGAR RAY NORCIA & MARK DUFRESNE

with Maurizio Pugno Band

BAND:
* SUGAR RAY NORCIA: Vocal en Mondharmonica
* MARK DUFRESNE: Vocal en Mondharmonica
* MAURIZIO PUGNO: Gitaar
* MARCO MEUCCI: Piano
* LUCIO VILLANI: Contra Bass
* GIO ROSSI: Drums

Maar enkele traditionele bluesmannen hebben de swingende elegantie en vocale gratie van ex-Roomful of Blues frontmen Sugar Ray Norcia en Mark DuFresne.

SUGAR RAY NORCIA: Als jongeman raakte Sugar Ray Norcia geïnteresseerd in de zwarte roots muziek met Big Walter Horton als zijn grote voorbeeld. In 1978 ontstond de eerste versie van The Bluetones met in de gelederen o.a. gitarist Ronnie Earl en Michel ‘Mudcat’ Ward als bassist. In die tijd begeleidden zij aan de oostkust grootheden als Otis Rush, Big Joe Turner en natuurlijk zijn grote held Big Walter Horton. Twaalf jaar duurde de samenwerking tussen Ray en Ronnie. Het leverde slechts twee albums op : “Don’t Stand In My Way” en “Knockout”, al mag het toevallig geregistreerde optreden met Big Walter Horton natuurlijk niet onvermeld blijven(“Little Boy Blue”-1980 op J.S.P.). In 1998 bracht hij op Telarc Records “SuperHarps” uit met harmonicavirtuozen James Cotton, Charlie Musselwhite, en Billy Branch. Deze CD werd genomineerd voor een Grammy Award in de Best Traditional Blues categorie. In het najaar van 1991 werd Sugar Ray gevraagd om bij het populaire Roomful of Blues te komen zingen. Hiermee reisde hij uitputtend, met meer dan tweehonderd optredens per jaar en kreeg hij belangrijke onderscheidingen. Met Roomful of Blues nam hij meerder albums op, waarop ook eigen composities zijn terug te vinden. Bovendien vroegen bekende collega’s onder wie Michelle Willson en Otis Grand hem mee te werken aan hun albums. Na zeven jaar Roomful keerde Sugar Ray uiteindelijk terug naar de roots: de harmonica blues. Het eerste album in een nieuwe bezetting, “Rockin’Sugar Daddy” (2001) op Severn behaalde primaverkoopcijfers, gevolgd door “Hands Across The Table” waarop hij nog steeds vergezeld wordt door basveteraan Michael “Mudcat” Ward, die zijn carrière begon met Walter Horton en albums heeft opgenomen met o.a. Hubert Sumlin, Ronnie Earl, Ron Levy, John Brim, James Cotton, Jerry Portnoy, Charlie Musselwhite, Otis Grand, Paul Oscher, en Sleepy La Beef, om er maar een paar te noemen. Op het nieuwe album “My Live, My Friends, My Music”, nu reeds het vierde voor Severn Records, bestaat de bezetting nog steeds uit de vertrouwde ritmetandem: naast Michael “Mudcat” Ward, Neil Couvin (drums) en Anthony Geraci (piano). De ‘special guests’ zijn niet minder als de gitaristen Duke Robillard (op 8 tracks) en “Monster” Mike Welch (op 7 tracks) en de blazers Carl Querfurth (trombone), Doug ‘Mr. Low’ James (baritone en tenor sax), Greg Piccolo (tenor sax) en Bob Enos (trompet), maar beter bekend als The Providence Horns. “My Live, My Friends, My Music” ligt in het verlengde van “Hands Across The Table”, al brengt de meer big band sound op deze plaat me meer Ray’s grote release uit 1998, “Sweet & Swingin” op Bullseye Blues terug in herinnering.

MARK DuFRESNE : Mark DuFresne is de afgelopen 15 jaar één van de meest gevraagde talenten in de noordwest Pacific. Met het accent op origineel materiaal en knappe muzikale stukken speelde hij in geheel Amerika. De Washington Blues Society onderscheidde hem vaker dan elke andere locale artiest als zanger, songwriter en mondharmonicaspeler. De Washington Blues Society heeft hem ook toegevoegd aan de “Hall of Fame”.

In 2002 voegde Mark zich als leadzanger bij de populaire band ROOMFUL OF BLUES. Deze legendarische band heeft de Bluesfakkel ongeveer 40 jaar brandende gehouden. In deze rol ontving de band intussen een Grammy nominatie voor ‘t album “That’s Right”. In 2004 wonnen zij als Beste Band de W.C. Handy onderscheiding. Van de lezers van ‘t maandblad New England Blues ontving Mark de onderscheiding voor Beste Blues Zanger. In 2005 bracht Roomful of Blues “Standing Room Only” als 2e cd met Marks zang en mondharmonicawerk uit waarop dezelfde enthousiaste recensies verschenen. Na vier en ‘n half jaar erg succesvol toeren met Roomful of Blues in de U.S.A. en meerdere malen in Europa keerde Mark eind 2006 terug naar z’n thuisbasis de noordwest Pacific.

Mark DuFresne heeft voorafgaande aan de periode met Roomful of Blues 3 cd’s, allen met originele muziek, uitgebracht. De 3 cd’s werden genomineerd of wonnen de onderscheiding Best Local Album van de Washington Blues Society. ‘t Canadese Blues Magazine Real Blues onderscheidde hem in 2000 als “Songwriter of The Year” voor ‘t album “There’s A Song In There”. Aan deze cd werkten mee: Kid Ramos en de voormalige Hollywood Fats lineup: Richard Innes, Fred Kaplan en de legendarische bassist Larry Taylor van Canned Heat.

Zijn werk op de chromatische mondharmonica wordt nog steeds als één van de meest innoverende in de blues beschouwd. Zijn vakmanschap waarmee hij zijn adem op ‘t instrument laat circuleren laat ‘t publiek in verwondering achter. Zijn vakbekwaamheid op ‘t diatonische instrument betreft een uitvoerige reeks aan stijlen met een eigen bewerking. Binnen veel mondharmonicakringen wordt Marks naam als voornaamste mondharmonicaspeler genoemd.

Marks vermogen het publiek te amuseren en bij ‘t optreden te betrekken is zijn sterke kant. Terwijl andere geweldige zangers en mondharmonicaspelers deel uit maakten van Roomful of Blues, wordt door velen bevestigd dat de periode met Mark DuFresne de leukste in hun geschiedenis was. Het magazine Blues Revue maakte een vergelijking van Mark DuFresne, Rick Estrin, Kim Wilson en Paul deLay met Willy Dixon: onderscheidend zanger en onstuimig mondharmonicaspeler, die heel wat vernieuwingen in oud materiaal, goed klinkende eigen melodieuze- en boeiende originele composities brachten.

———-

Mark gaat deze Europese tour samenspelen met vier van de allerbeste Italiaanse blues muzikanten van vandaag: MAURIZIO PUGNO, MARCO MEUCCI, LUCIO VILLANI and GIO ROSSI.

Zij spelen een selectie van Pugno’s nieuwste cds “That’s What I Found Out (2007) en “Kill the Coffee” (2009)”, uitgebracht door ‘t Amerikaanse label Pacific Blues Records, geproduceerd door Jeff Scott en Jerry Hall (producers van James Harman, Kid Ramos, Mississippi Heat, Gene Taylor etc.). Deze projecten werden geschreven en opgenomen met de geweldige zanger en mondharmonicaspeler Sugar Ray Norcia. Maurizio staat bekend als een perfecte begeleider voor zangers. Hij heeft een aantal van de beste blueszangers zoals Sugar Ray Norcia, Tad Robinson en Mark DuFresne en andere geweldige muzikanten zoals Dave Specter, Mike Turk, Sax Gordon, Kellie Rucker, Egidio “Juke” Ingala, Ian Paice, Alberto Marsico, Rico Blues Combo (4 cd’s uitgebracht), Mitch Woods, Matt Leddy en vele anderen tijdens hun Europese tour begeleid. Mike Turk omschrijft Maurizio’s prestaties als “zuiver en eerlijk gitaarwerk met noot voor noot de gepaste toon bij iedere muzikant”.Mogelijk ondersteunt de browser de weergave van deze afbeelding niet.

Pugno’s laatste cds “That’s What I Found Out” (2007) en “Kill the Coffee” (2009), uitgebracht op het Amerikaanse label “Pacific Blues Records” produced door Jerry Hall en co-produced door Jeff Scott.

Voor deze opnames is Maurizio een samenwerking aangegaan met twee van de meest vooraanstaande blues vocalisten, Sugar Ray Norcia en Mark Dufresne.