Recensie: Sauce Boss – Live At The Green Parrot

Sauce Boss – Live At The Green Parrot

Format: CD/ Label: Burning Disk/ Release: april 2012
Cosmox.nl, Blues CD’s online bestellen

Tekst: Eric Campfens

Bill Wharton is een van de weinige unieke figuren in de blues. Ook bekend als The Sauce Boss treedt hij op, kookt voor  armen en daklozen en verschijnt op het podium in zijn koksoutfit. Ook tijdens zijn concerten kookt hij en verstrekt hij zijn ‘gumbo’ aan het publiek. Hij is afkomstig uit de moerassen van Florida en deze ‘swamp sound’ is nog steeds duidelijk te horen. Verschenen de eerste cd’s nog onder zijn eigen naam, met hooguit de aanduiding The Sauce Boss eronder, de laatste jaren staat de artiestennaam alleen nog maar vermeld. Op zijn inmiddels dertiende album, dat is opgenomen in de Green Parrot in Key West, Florida, laat hij zich begeleiden door gitarist John Hart, bassist Jassen Wilber en drummer Justin Headley. Voor zover ik heb kunnen nagaan is dit zijn eerste live-cd en het staat van begin tot eind vol met rauwe, ruige blues.

Het begint met Sauce Boss, die roept: “Let Me Tell You My Life Story….” voordat de band invalt met een onverbiddelijke boogie. Hij vertelt over alles wat hij heeft meegemaakt, maar dat het niet erg is, want hij heeft “Killer Tone”. En zo zijn we meteen bij de titel van het nummer aangekomen. In “Smuggler’s Cove” staat zijn razendsnelle slidewerk centraal. En zo gaat het in een razend tempo door.
Ik noem nog wat nummers die het waard zijn vermeld te worden. Te beginnen met de shuffle “Gumbo Recipe”, is niet alleen een recept, maar staat ook voor het vreedzaam samenleven van verschillende volkeren om zo een kleurrijk en smaakvol geheel te krijgen. Mooi zijn ook de jagende “Lonesome Rider” en “What Was I Thinking”, hebben beide een fantastische slidesolo en het hartverscheurende gezongen “Out In The Night”. Het ruim zeven minuten lange “Let The Big Dog Eat” bestaat voor het grootste deel uit een opwindende gitaarsolo.

Conclusie:
Met deze cd laat The Sauce Boss horen waartoe hij live in staat is. Denk niet dat het een gelikte en gladde productie geworden is. De schoonheid van zulk werk is hier niet te vinden, maar wie schoonheid ziet in rauwe, eerlijke en ongepolijste blues is met dit album uitstekend bediend. Een aanrader voor de fans van de laatstgenoemde variatie van de blues.



Geef een reactie