Recensie: Levee Town – Pages Of Paperwork

Levee Town – Pages Of Paperwork

Format: CD / Label: self / Distribution: CD Baby / Release: 2011

Tekst: Paul Scholman

Medio Oktober is “Pages Of Paperwork”, een in eigen beheer uitgebrachte cd van Levee Town uit Kansas City verschenen. De zin “Oh Babe, It’s All Over, But The Paperwork”, geeft je meteen het ultime weekend gevoel van de bovenste plank. Je hoeft niets meer, gooi alles aan de kant, een lekkere cd, neusje op zij en spelen maar! Wie doet me wat? Maandag weer een dag.

Klinkt lekker onafhankelijk, en dat zal ook het gevoel zijn van de heren van Levee Town. Na 8 seconden sharp hoor je de eerste mystieke harp klanken door de ruimte van Jim Meade , tijdens het titel nummer. Het nummer begint lekker rustig, maar je voelt dat er meer aan zit te komen, fris van de lever.  Weg valt de vermoeidheid van weer een week hard werken. De bass van Jacque Garoutte houdt de boel lekker strak in het gareel.

“Lowdown” geeft je een dubbel gevoel, de titel dekt niet de lading in mijn ogen. Het klinkt te vrolijk om iemand een depressie aan te smeren. Gelukkig maar, want daar zit niemand op te wachten, het tempo wordt meteen opgeschroefd. Je merkt dat er een ingespeeld team staat te spelen. Lekkere rifs, strakke bass en drum door het hele album heen en een harmonica die nooit verveelt. Dan weer op de voorgrond en dan weer meer onderliggend, zoals op het zompige “Hurt But Strong”.

De afwisseling zit hem ook in het feit dat een uitstapje van chicago blues naar de rockabilly nog altijd niet wordt geschuwd met Song The Sang, een mooi kuiven nummer. “Funny Money” is een lekker in het gehoorliggend nummer gevolgd door “Show Them Watcha Got” en Angel On My Shoulder” klinkt weer wat uptempo rockabilly, respectievelijk een boogie in door en maakt het geheel een afwisselend schijfje. Die afwisseling zit hem ook in de zangbeurten Brandon Hudspeth,  Jimmie Meade en Jan Faircloth, waarmee Levee Town beschikt over 3 leadzangers. Op “Four Leaf Clover” kabbelt het harmonieus door en loopt moeiteloos over in “I’m Gonna Leave” een lekkere strakke boogie. “It’s Been So Long” haalt het tempo er even uit tot “The Ring” zijn aanvang neemt en Jan Faircloth weer lekker strak het heft in handen neemt met stokken en pedals. “So Many Pages” wordt beheerst door een heerlijk aantal gitaarrifs van Hudspeth, maar hij speelt de harp echter niet onder de tafel. Die blijft in de pop de loer liggen. Heerlijk die één -tweetjes. “Don’t Wanna Waith is een korte boogie waarbij niet veel mensen stil zullen kunnen blijven staan. “When You Commin’ Home is de afsluiter van deze lekker afwisselde cd die wel een paar draaibeurten verdient en zeker niet achter in de kast terecht dient te komen, maar daar bent u zelf bij. Sterker nog ik las ergens: Standouts tracks, “Lowdown,” ”Hurt But Strong,” and “The Ring,” are radio ready…”

Website artiest: www.leveetown.com