Recensie: Jerry Douglas – Traveler

Jerry Douglas – Traveler

Format: CD / Label: Suburban Records – eOne Music / Release: juni 2012

Tekst: Wim Velderman

Nieuwsgierig als ik ben wil ik wel eens weten of de promotekst van de cd maatschappij gepubliceerd op 20 juni op de site van Bluesmagazine een kern van waarheid herbergt,luister ik op deze regenachtige middag de cd eens in z’n totaal af. Niet bepaald weer voor een traveler, maar dat terzijde.
Wat hebbe we ? Een begenadigd dobrospeler , die op meer dan 1600 ! albums als sessiemuzikant heeft meegespeeld. Een keur aan gasten van de eerste categorie. Kan haast niet fout gaan. Nou bewijs dat maar eens.

Wat is nou eigenlijk een dobro?
Een resonatorgitaar is een door John Dopyera ontwikkelde akoestische gitaar waarbij het geluid versterkt wordt door een of meerdere metalen conussen, de zogenaamde resonatoren. Deze resonatoren zijn in een klankkast geplaatst. Door het gebruik van de resonatoren geeft de gitaar een harder geluid dan een vergelijkbaar model zonder resonator.
Veruit de bekendste bouwer van resonatorgitaren is Dobro. De naam Dobro is zo verweven met het fenomeen resonatorgitaar, dat het voor velen een algemene term voor resonatorgitaar geworden is. Dobro is tegenwoordig eigendom van Gibson.

Wie zijn de gasten?
Mumford & Sons, Paul Simon, Alison Krauss & Union Station, Bela Fleck, Del McCoury, Dr. John, Keb’ Mo, Marc Cohn, Sam Bush, Eric Clapton.

Wat weet we van Jerry Douglas?
Naast zijn dertien solo opnames, heeft Douglas gespeeld op meer dan 1600 albums.[1] Als sideman, is hij geregistreerd met kunstenaars zo divers als Ray Charles, Eric Clapton, Phish, Dolly Parton, Paul Simon, Mumford & Sons, Keb ‘Mo’, Ricky Skaggs, Elvis Costello, Johnny Mathis. Als een producent, heeft hij gesleuteld aan  albums van Alison Krauss, de Del McCoury Band, Maura O’Connell, Jesse Winchester en de Nashville Bluegrass Band. Samen met Aly Bain dient hij als muzikaal directeur van de populaire BBC televisieserie, “Transatlantische Sessions”.
Douglas is sinds 1998, een belangrijk lid van Alison Krauss en Union Station, toert  en speelt op een reeks van platinum  albums. Wanneer hij niet op  weg is met Alison Krauss en Union Station, geeft Douglas zelf concerten met eigen band..
Jerry Douglas verscheen met Vince Gill op Eric Clapton-Crossroads Guitar Festival 2004 # “Oklahomagrens” en de “What the Cowgirls Do” #. Douglas woont met zijn vrouw, Jill in Nashville, Tennessee. Het echtpaar heeft vier kinderen.

Tracks
01. On A Monday   Schitterend intro. Je weet meteen met welke vakman je van doen hebt. Na 4 maten zet de band in. Klasse, met drive en groove.
02. Something You Got (featuring Eric Clapton)  Clapton prominent aanwezig evenals een blazersgroep,laidback ,lazy gespeeld. Fraai
03. So Here We Are  Veelzijdig is dit album,lange aanloop naar de zang,denk ik ,maar die komt niet ,instrumentaal dus met een aanloop naar de climax. Wow.
04. The Boxer (featuring Mumford & Sons and Paul Simon) Demonstratie van diversiteit,visitekaartjeof voor cv. Verder overslaan.
05. Duke And Cookie De dobro zoals een dobro bedoeld is ;wat een demonstratie aan techniek.
06. High Blood Pressure (featuring Keb’ Mo’) Daar hoor je de NewOrleans –pianotechniek van Dr.John  en Kevin More .Ze zetten ons een wel erg heerlijke song voor.
07. Gone To Fortingall Folk ,bluegrass elementen. Douglas laat wederom zien waartoe hij in staat is.
08. Right On Time (featuring Marc Cohn) Inderdaad precies op tijd ,want de vorige track begon licht te irriteren. Mooie ballad.
09. American Tune / Spain Wat een kunst zoveel techniek en gevoel te combineren.
10. Frozen Fields (featuring Alison Krauss and Union Station) Kan niet missen,subtiel ingezongen,daar doe je fans een plezier mee.
11. King Silkie  Bluegrass op en top.

Tsja, welke conclusie moet je hier aan verbinden. De maatschappij heeft gelijk wanneer ze spreekt over een klasse-artiest en fraaie gasten. De nummers zijn goed geproduceerd en zeer verschillend. Alle genres komen voorbij. Kopen als je van de Americana, folk, bluegrass etc bent.
Door de enorme verscheidenheid kan ik niet echt in de mood komen. Het lijkt voor mij meer een muzikale cv.,een visitekaartje voor een werkzoekende. Nou dat hoeft Douglas dus niet, want zijn kunnen staat al lang vast. Voor deze bluesliefhebber blijft het bij 1 keer draaien. Onterecht eigenlijk. Goede reis.

Wim Velderman (te beluisteren op TvEnschedeFm, RadioHengeloTv, HofstreekOmroep,HosFm en HavenstadFm: Black&Blues  en TexTownHotel)



3 Reacties

  1. Geweldig lbum van een groots man

  2. Door de enorme verscheidenheid kan ik niet echt in de mood komen. Het lijkt voor mij meer een muzikale cv.,een visitekaartje voor een werkzoekende. Nou dat hoeft Douglas dus niet, want zijn kunnen staat al lang vast. Voor deze bluesliefhebber blijft het bij 1 keer draaien. Onterecht eigenlijk. Goede reis.http://www.youtube.com/watch?v=2Y5Id7PbUnI

  3. Door de enorme verscheidenheid kan ik Juist WEL in de mood komen. En een Cd 1x draaien voor een Cd recensie? Uhm LOL Maar je cd recensie is wel ‘eerlijk en compleet ‘ Wim Velderman :-) Voor deze ‘Blues AND Beyond ‘muziek liefhebber blijft het eerst bij meerdere x draaien. En mijn conclusie is dan..Een prima album van deze Multi Grammy Award winner op de Dobro! Goede reis. ZIE > http://www.youtube.com/watch?v=2Y5Id7PbUnI

Geef een reactie

x
Blues Magazine Nieuwsbrief

Blijf op de hoogte! Meld je nu aan voor de gratis nieuwsbrief.