Recensie: Debbie Davies – After the Fall

Debbie Davies – After the Fall

Format: CD/ Label: MC Records/ Release: juli 2012
Cosmox.nl, Blues CD’s online bestellen

Tekst: Hans Wolven

Je kunt wel zeggen dat de warmte ons land aan deed. De lucht trilde en de mussen vielen bijna dood van het dak. Op een enkeling na. Die mag ook meegenieten van After the Fall. Het album dat onlangs het licht zag. Wij hebben Tineke Schoemaker. In de States zijn er meerdere, waar Debbie Davies er een van is. Op haar schijf begint ze met Don’t put the blame on me. Komt wat slap en afgemat over. Misschien dat het in de states nog warmer was tijdens de opname. Wellicht ook meer dode mussen.
The Fall, het tweede nummer komt ook wat slap uit de verf. De band doet zijn best, de gitarist doet zijn best. Maar ik hoor de kick nog niet, die zo bij Debbie Davies hoort.
True blue fool, een mooie titel, mooi gevonden. De stem van Tineke Schoemaker komt bovendrijven. Het is net of ik Barrelhouse hoor, alleen een versnelling lager. Er zit geen snik in.
Done sold everything gaat lekker van start. Het bekende bluesrifje. De band drijft lekker verder. Het is allemaal net iets teveel Albert Collins. Geen wonder, want ze heeft veel met hem samen gespeeld.
Little broken wing, nummer vijf, heb ik wel eens in een andere uitvoering gehoord. Of wellicht iets wat er op leek. Debbie op de breekbare toer. Een mooie ballad.
All of my forgiveness, gaat voorzichtig van start. Ik heb toch het idee dat Debbie behoorlijk last heeft van de warmte, want ze zingt zo vlak en ik mis haar power.
Goin’ to a gaggle. Lekker Diddley ritme. Lekkere sologitarist. Vraag en antwoord, zang en gitaar. Een echt New Orelans sfeertje. Maar niet echt bijzonder.
I feel much better when you cry. En ja hoor daar komt de echte stem van Debbie wat meer naar voren. Ze zingt en huilt de blues. Ze had voor mij nog wel wat emotie en kracht in haar stem mogen leggen.
Down home girl, nummer negen gaat simpel van start. Met een rustig schema, kabbelt dit nummer door. Nu begin ik toch ook last te krijgen van de warmte, ik schrijf een versnelling lager. Het is 30 graden in de schaduw. Niet teveel van dit soort nummers anders zou ik wel eens in slaap kunnen vallen.
Gelukkig, R.R. Boogie maakt weer wat goed. Ik hoor de snaren knerpen. De strato laat zijn tonen los. Leuk gespeeld, maar niet erg hoogstaand.
Google me baby, het laatste nummer van deze schijf, zou zo maar in een jazz jasje gegoten kunnen zijn. Het schema is er zeker geschikt voor. Ik zal Debbie Davies wat meer gaan googelen. Een leuke schijf voor de beginnende bluesliefhebber, maar voor het geoefende oor weinig nieuws onder de zon. Oh, daar zou ik het niet meer over hebben.

1. Don’t Put The Blame On Me
2. The Fall
3. True Blue Fool
4. Done Sold Everything
5. Little Broken Wing
6. All of My Forgiveness
7. Goin’ To A Gaggle
8. I’ll Feel Much Better When You Cry
9. Down Home Girl
10. R.R. Boogie
11. Google Me Baby

Website artiest: http://debbiedavies.com/

De lokale radiozender van Ede en omgeving. Te beluisteren via de kabel op 93,1 FM, in de ether op 107,3 FM en via edefm.nl .
BluesNote elke dinsdag Live On Air. Samenstelling en presentatie Hans Wolven. Donderdag van 00.00 uur tot 01.00 uur in de herhaling.  Op maandag avond van 23.00 tot 24.00 uur in de herhaling.  Met regelmatig gasten uit de blueswereld


Geen reacties tot nu toe, jouw visie is welkom!

  1. Ik weet het niet, maar het lijkt alsof je niets weet van deze kanjer die door velen geadoreerd wordt. Ik hoef maar Bonnie Rait te noemen. Deze Debbie is er eentje die al heel ang mee gaat, geweldige album en optredens op haar naam heeft staan ook vooral. Ik vind het een beetje min geschreven, sorry

Geef een reactie