Column Gerry Jungen : Coverbands en andere Engerlingen (deel 8 : lieve liedjes van prikkeldraad)

 

gerry-jungen In Europa leek alles aan het einde van de 60er jaren en het begin van de jaren 70 met een enorme knal te gebeuren. De opkomst van Led Zeppelin, Symfo Rock van bands als Pink Floyd. De Hard Rock..oftewel De Heavy Metall. In Amerika is het allemaal veel geleidelijker. Gegaan. De Amerikanen hadden op dat moment een heel behoorlijk trauma daar waar het Vietnam betrof en hoe gek het ook klinkt de Amerikaanse volksaard is er niet één van grote verschuivingen. Amerikanen zijn eigenlijk gruwelijk conservatief. Begin jaren 70 is Amerika muzikaal in tweeën gedeeld. De West coast met de San Fransisco Bay Area als grootste broedplaats en de East coast met het Mondaine New York als stralend middelpunt. De hoogtij dagen van de Sun studio’s en de stad Memphis als muziekaal centrum zijn voorbij gegaan met de dood van de Rock & Roll en de verminderde aandacht (tijdelijk) voor de Country & western. Al voor 1970 heeft de Folk een grote elektrieke vlucht genomen. Het was Bob Dylan die hier het voortouw mee nam. Al in 1964 werd in Los Angeles de band The Beefeaters opgericht door Jim McGuinn, Gene Clark en David Crosby. McGuinn was een absolute Beatle adept en had net als zijn idool John Lennon een Rickenbacker gitaar, alleen vanwege de Folk invloeden had McGuinn een twaalfsnarige, een gitaar en een sound die hem onsterfelijk zou maken! Na verloop van een aantal maanden noemen de Beefeaters zich The Byrds en er kwam een drummer bij en ook een mandoline speler Chris Hillman genaamd. Omdat de heren allemaal uit het akoestische circuit kwamen moest er driftig geleerd en geoefend worden op versterkte instrumenten één van die oefeningen werd als demo opgestuurd naar een platenlabel. Een rommelige versie van Mr Tambourine man van Bob Dylan. Geruchten willen al jaren dat The Byrds niet zelf hun instrumenten bespeelden tijdens de opnames. Bij Mr. Tambourine man was dat inderdaad het geval. Alleen de Rickenbacker van McGuin en de vocalen waren van The Byrds. Overigens zou het bij deze demo blijven voor wat betreft de sessie muzikanten. The Byrds waren de eerste Beatleske muzikanten in Amerika, vloeiende liedjes en lang haar! Toch zou het een jaar later alweer over zijn met the Byrds.. ironisch genoeg na hun single Eight Miles High vertrokken Jim (die zich Roger liet noemen) McGuin en Gene Clark. De reden? Vliegangst! In 1968 komen de heren weer bij elkaar en een nieuwe kracht wordt aangenomen Ingram Cecil Connor III. Gram, zoals hij genoemd wordt is een country liefhebber en stuurt de Byrds de kant op van een geheel nieuwe stroming de Country Rock. Maar na het voltooien van het album Sweetheart of the Rodeo vertrekt Gram Parsons weer bij de Byrds. Oorspronkelijk zouden op dat album ook de vocalen van Parsons te horen zijn maar hij stond tijdens de opnames en release datum nog onder contract bij een andere platenmij dus zijn vocalen werden voor het grootste gedeelte verwijderd .( later zou er een CD versie van het album uitkomen waar wel alle vocalen van Parsons opstaan!) Gram Parson is overigens van behoorlijk rijke komaf, z’n opa was de grootste citroenen boer uit Florida en zijn vader had een verpakkings fabriek in Georgia. Parsons, leefde van een trustfound en hoefde niet op dubbeltje te kijken. Als Parsons uit de Byrds verdwenen is, vertrekt niet veel later ook Chris Hillman..de beide heren richten The Flying Burrito Brothers op en deze Country Rock formatie zou een voorbeeld zijn voor iedereen die in dat genre wat zou gaan doen (oa The Eagles). De ontmoeting in 69 met Keith Richards van The Rolling Stones zou fataal blijken te zijn voor Parsons. The Flying B. bros waren een voorbeeld voor vele Europese bands vooral de Stones waren onder de indruk. Richards werd een dikke vriend van Parsons en samen verkende ze de absolute grenzen van het gebruik van drugs, alcohol en alles wat verboden was. Parsons is te horen op het album Exile on Mainstreet dat in 1971 verscheen. In 1973 kwam het onverbiddelijke einde in de vorm van een overdosis. Gram Parsons overleed op 26 jarige leeftijd. Zijn lichaam werd naar New Orleans overgebracht voor de begrafenis maar z’n vaste road manager stal de doodskist met Parsons erin en bracht hem naar Joshua Tree National Park om Parsons daar te verbranden. De road manager Phil Kaufman vertelde later dat dit de laatste wens van Parsons geweest was. Kaufman werd veroordeeld voor het stelen en verbranden van een doodskist. Door ex Byrds lid David Crosby wordt in 1968 een nieuwe stroming op gang gebracht. Samen met Stephen Stills (Buffalo Springfield) en Graham Nash (Hollies) zingt hij op een partijtje bij Joni Mitchell (andere bronnen hebben het over Mama Cass Elliott..zelfs de mannen zelf denken daar verschillend over) een aantal liedjes. De combi is goudgerand en Crosby, Stills & Nash maken in 1969 een plaat die als een razende de wereld overgaat. Het zijn de vocalen en de niet verwachte scherpe teksten die de fans aantrekken. Als een jaar later de Canadees Neil Young zich bij hen aansluit is ook de stevige Rock vertegenwoordigd. Crosby, Stills, Nash & Young brengen in 1970 Deja Vu uit een mijlpaal in de geschiedenis van de pop muziek een genre is geboren de meerstemmige Folk Rock. Maar de songs gaan niet alleen over bloemen en aanverwante artikelen soms is het messcherp als in Ohio. Maar zoals alles uit de westcoast area overheerst de zon in de gevoelswaarde bij de songs.. Anders is het in de grote stad aan de andere kant van de US de Eastcoast met New York.. Ook in New york was een bloeiende Folk traditie met name in de kunstenaars wijk Greenwich village.. maar in New York broeide ook rauwere muziek, tegelijkertijd ook in Detroit alhoewel dat eigenlijk The Midwest is valt het toch onder de noemer Eastcoast. De muziek die naast de Folk begon te ontstaat wordt door sommige omschreven als de Proto Punk. Bands als The velvet Underground, The New York Dolls en uit Detroit… The Stooges en MC5. De muziek van deze bands is rauw en behandeld onderwerpen als..transsexualiteit, Hoeren, Junks en de zelfkanten van de grote stad. Veel van deze bands worden door de ‘avant garde’ kunstenaars op handen gedragen, Andy warhol was jarenlang de architect van The Velvet. Het is tussen de eastcoast en de westcoast nooit meer goed gekomen in het westen de dromers en in het oosten de grote steden agitatie…zo zou het altijd blijven en de Rock in de US? Altijd een afgeleide van één die twee. De Proto punkers in Amerika waren wel mede de stam vaders van de Glam Rockers in Europa!

Gerry Jungen (met dank aan Thea Swart)

Copyright © Diejongenvanjungen RTV produkties

Coverbands en andere Engerlingen:
> deel 1
> deel 2
> deel 3
> deel 4
> deel 5
> deel 6
> deel 7

  • http://www.bluezy.nl Nico Bravenboer

    Mooi verhaal weer Gerry. Voortaan wat minder lang laten wachten op het vervolg:-).
    Grtz.
    Nico

    • http://www.bluesmagazine.nl Marco / BluesMagazine.nl

      Nico, ligt ook een beetje aan mij dat het wat langer duurde.
      Sorry maar nogal druk …

  • http://diejongenvanjungen.nl gerry

    Tja…Nico er komt er nog 1 tje

    Heb op jouw aanraden in de Box werk van 12BBB gedraaid hoor…promises, promises!!!!!!!

  • Thea Swart

    Mooi verhaal maar de feiten over Gram Parsons zijn niet helemaal juist.
    Niet al zijn vocalen werden van Sweetheart of the Rodeo verwijderd.
    Op de originele (eerste) release stonden nog 3 nummers met Gram als zanger.
    Later is de plaat opnieuw (op cd) uitgebracht met meer nummers door Gram gezongen.
    Gram Parsons heeft ook nog 2 geweldige solo albums uitgebracht met, de toen nog onbekende, Emmylou Harris als harmony zangeres en stierf toen hij 26 jaar oud was en niet op 32 jarige leeftijd
    .

  • gerry

    I stand natuurlijk corrected zo zie je maar dat verschillende bronnen verschillende oplossingen geven. Dat van sweatheart of the rodeo heb ik meerdere keren gecheckt..en eigenlijk als ik goed lees schrijven ze: that his vocals where removed for contractual reasons…ik heb dus voetstoots aangenomen dat een beetje net zo verboden is als alles….. vandaar mijn invulling. Die leeftijd gewoon een stomme reken en schrijffout. dat ik de andere albums niet genoemd heb is in het kader van de voetnoot die Parsons in het grote geheel is…wel een trendsetter…maar met behulp van de redactie hier zal ik in ieder geval jouw ergernis behandelen…kortom even goede feiten erin.
    Hartelijk dank en God zij geloofd voor fans..een betere database bestaat er niet!!!!
    Gerry

    • Harrie

      Gram Parsons een VOETNOOT in het grote geheel …?
      Laat je eens goed onderzoeken mijnheer Jungen.

  • http://Website(optioneel) gerry

    Harrie, toevallig vandaag een check up gehad…hahaha. Die voetnoot is natuurlijk een beeldspraak in het geheel waar mijn verhalen over gegaan zijn. Voor zijn muzieksoort De Coutry Rock is Parsons een grootheid..zoals geschreven een voortrekker. Die voetnoot dient natuurlijk met een korrel zout genoten te worden. Zo stip ik ookmarginaal de Velvet Underground aan.. Ik hoef jou niet te vertellen hoe belangrijk die band in retrospectief eigenlijk geweest is, maar je kunt in dergelijke stukken niet te lang stilstaan bij individuele artiesten ik heb slechts..de stromingen willen aanstippen en hun importantie aangeven in de ontwikkeling van de Popmuziek.
    Overigens was de uitkomst van de check up redelijk positief

    Niet opwinden dus Harrie..

  • http://Website(optioneel) frank van engelen

    Ja, Gerry die Carlifornische Folk scene was geweldig ,en in het kader daarvan is het misschien erg leuk om die BBC documentaire eens te bekijken over dit unicum, om byv. te zien wat Steve Stills voor C.S.N. deed allemaal, helemaal interessant kan ik je zeggen. Verder is dit stuk natuurlijk helemaal mooi opgebouwd, wederom een groot compliment hiervoor, Heel leuk om deze stromingen allemaal voorgeschoteld te hebben. Dat Byrds verhaal was zowiezo een toestand qua verschuivingen onduidelijheden die er in de band voort kwamen, maar daarom wel een superband met super kwaliteiten als je het mij vraagt. en die politieke statements die C.S.NY maakt ,zijn dingen die ze tot nu toe nog steeds in hun harnas dragen, maar daarnaast die mierzoete sound der Country Rock alias The eagles, en later ook misschien ietsje steviger The Outlaws, allemaal mooi gewoon Thanx -Frank

  • Harrie

    Hey Gerry, ik neem iedere dag op tijd mijn pilletje dus ik hoop dat jij dat ook doet.
    Maar na al dat ge-”retrospectief” raak ik stilaan benieuwd waar jij heden ten dage nog opgewonden van raakt. Snarenpiloten alla(h) Bonamacho … Trout … etc. ?
    Mooie dag vandaag, Harrie

  • http://Website(optioneel) gerry

    ik ben erg onder de indruk van Dirty Sweet , Doug McCloud, Guy Davis… nieuw bands als Kings of Leon. Vorig jaar erg stil geworden van het eerbetoon van Steve Earle aan Townes van Zandt…prachtige CD die helaas nooit de aandacht kreeg die hij verdiende. Kijk, vanwege mijn werk krijg ik heel veel muziek..en dat kan je blik behoorlijk vertroebelen…. Omdat ik nu al 12 jaar werk bij Arrow Classic Rock..blijft nieuw werk toch wat verder van je weg…en het aardige daarvan is dat je weer op zoek gaat naar de krentjes in de pap. Natuurlijk ben ik een Bluesliefhebber.. maar ga nou eens eerlijk al die nieuwe mannen bekijken …Ik weet dat bijna vloeken is…maar wat voegt een man als Joe Bonamassa met z’n nieuwe album nog toe? Tuurlijk het is briljant gemaakt en de man is een absoluut groots gitarist en inde programma’s draai ik hem graag… maar gaat hij ook thuis in de CD speler?…. niet.. wel heb ik de nieuwe Pearl Jam grijs gedraaid en die kan woord voor woord meebrullen… maar is die dan vernieuwend? nee….maar ik ben 51 die storm und drang daar waar het vernieuwen betreft die heb ik denk ik niet meer.