Column Gerry Jungen : “Mijn God ik ben een purist” en andere engerlingen

Vrienden ik ben er weer… nare tijd achter de rug, even met m’n eigenwijze neus op de harde feiten gedrukt. Kortom: dacht dat ik zou omrollen maar ik was een van die mazzelaars waarbij een hele zwik doktoren zich vergist hadden!

Afgelopen week rolde het nieuwe schijfje van Jan Mittendorp door den brievenbus Mix& Dorp een CD waarbij je volgens het begeleidend schrijven alle conventies die je kende over de Blues overboord zou moeten gooien… andere ritmes andere Beats… De Blues zou, zoals in het briefje stond” nooit meer hetzelfde zijn” Deze CD was de eerste stap in de nieuwe en volgens Mittendorp de goede richting!

Bij zulke reclame praat gaan mijn haren al overeind en die haren trekken ook de stekels gelijk mee.
Nou moet ik er meteen bij vertellen dat ik een mens ben dat vastgeroest is in z’n eigen conventies. Ik houd ervan om dingen te laten zoals ze zijn..tenminste als ze mij in die verschijningsvorm bevallen. Nieuwe stromingen begeven zich al redelijk snel buiten mijn persoonlijke dampkring en vallen dan vaak heel onredelijk al heel snel in de categorie meuk. Nu vind ik zelf dat een dergelijke tunnelvisie in het geheel geen bezwaar hoeft te zijn, sterker nog het maakt van mij een argwanend radio maker, ik hobbel nooit achter de grote meute aan en word ook nog regelmatig aangenaam verrast. Maar vaker word ik boos. Ik ben boos geworden om The Jon Spencer Blues explosion.. boos om alle druilkuikens die er achteraan renden omdat het “ hip” was, ik kon ook niets met het verkoop praatje over ‘ hardcore’ Blues. Los van de Blues muziek ben ik verschrikkelijk boos geworden op Frank Farian (wie niet overigens) die het waagde om met een gruwelijk Duits Eyeshadow bandje Stairway to heaven te coveren en op die manier in mijn visie een Godsmoord beging. Maar je raad het al Jon Spencer werd een succes nummer en The Far Corporation scoorde met hun Stairway… het ergste vond ik daar nog van dat later bleek dat half Toto had meegespeeld en Jeff Beck en Simon Phillips..hoe konden ze??? Daarna kregen we half lauwe Blues van G love and special Sauce… je snapt het al; iedereen bij de VARA en de VPRO in de wolken en ik vond weer eens helemaal niks…..

Ik ben een muziek liefhebber, een hele echte, als ik een zanger hoor die het meent ben ik verkocht maar wat ik niet bergrijp is een tegennatuurlijke drang tot vernieuwen om het vernieuwen en ik kan niet tegen cashen op ouwe successen. Nu kun je natuurlijk de tegenwerping maken: Als een muzieksoort zich niet vernieuwd is deze ten dode opgeschreven. Ik ben zo vrij om daar niet in mee te gaan. Wat is de essentie van de Blues? De Blues is een organisme dat zich verrijkt met toevoegingen als een toevoeging niet meer werkt wordt ze als dode huid achter gelaten maar de toevoeging zit echter wel in het DNA. Volgens de geschiedenis ontstond de Blues zo rond 1860/ 1900 en de basis is nu al een kleine 150 jaar hetzelfde: een persoonlijke boodschap met snarenspel, dat is het basis DNA en dat zal het wel altijd blijven.. Hele hordes muzikanten staan nu loopjes en licks te spelen die meer dan 100 jaar oud zijn en die loopjes en licks werken nog steeds.. De Blues is ook een van de weinigen muzieksoorten die doorgegeven werd in de orale traditie… Meneer A speelde iets, Meneer B hoorde dat en speelde het in een andere stad op z’n eigen manier en dat werd weer gehoord door Meneer C en die……. Het boeket werd steeds groter en groter en dat groeide organisch uit naar wat wij nu kennen als De Blues in al zijn verschijningsvormen.

Het is volgens deze interpretatie van de Blues dat ik een album als dat van Mittendorp en de plugbrief erbij als volslagen onzinnig bestempel. Je kunt de Blues niet veranderen zonder de grondbeginselen geweld aan te doen, de stelling; ‘ vanaf nu wordt alles anders’ , is en diskwalificatie in zich. Mittendorp maakt met z’n stelling z’n eind product ongeloofwaardig. Is het dan een slecht album? Nee verre van dat Mittendorp een is een bekwaam en volledig credible muzikant. Hij heeft door ingenieus plak en knip werk een coherent geheel gemaakt. Maar het is plak en knip werk niets meer en zeker niets minder. Ik lees de recensies op de verschillende pagina’s en begrijp dat ik weer helemaal naast zit. Iedereen is vol lof.

Had ik dat album zonder alle wervende teksten gekregen dan had ik gedacht: ‘ leuk gemaakt maar kansloos, de echte liefhebber pruimt dit niet en nieuwe fans blijven een albumpje hangen middels een illegale download en zijn dan ook weg’. Maar de teksten erbij vond ik dermate aanmatigend dat het me mateloos ergerde vandaar dit herderlijk schrijven, dat ik als programma maker echter niet mijn radioprogramma wil laten drijven als een kurk in een zee van onwetendheid en absoluut niet een persoonlijke smaak wil opdringen komt de CD van Mittendorp toch aan de beurt in de Bluesbox. Maar dan alleen in het kader van de signalering.

Ik mag overigens hopen dat al die geweldige recensies niets te maken hebben met het feit dat Mittendorp label manager is bij een platenmaatschappij…. Nee, dat zou te ver gaan, dat geloof ik niet!

Gerry Jungen

Copyright © Diejongenvanjungen RTV produkties