Recensie : Sonny Hunt and The Dirty White Boys – Hitting The Noot

Sonny Hunt and The Dirty White Boys – Hitting The Noot

Formaat : CD / Label : La Rock Records / Release : Februari 2011

Tekst : Andre Wittebroek

Deze live CD is opgenomen op 5 september 2010 in het bekende Blues Café De Noot in Hoogland en is geproduceerd door Rory de Kievit en hoe!! Een gitaarplaat puur sang. De band bestaat nl. uit een drummer, een bassist en maar liefst 3 sologitaristen , die elkaar versterken, uitdagen, en aanvullen .

De Amerikaanse gitarist Sonny Hunt heeft in deze band, de volgens mij 2 beste jonge gitaristen van Nederland , uitgenodigd  nl. de 20 jarige Rory de Kievit en de 15 jarige Leif de Leeuw. Beiden hebben al eens de hoog aangeschreven Dutch Guitar Award gewonnen, Rory op 13 en Leif op 14 jarige leeftijd. Met hun technisch kunnen zit het dan in ieder geval wel goed. Aangevuld met een prima ritmesectie bestaande uit oudgediende Dick Stam op bas en zang  en  Han Nijenhuis op drums , knalt de bluesrock en rock uit de speakers.

De band heeft veel werk gemaakt van deze CD  die in eigen beheer is gemaakt.  Het is een prachtige zwarte klaphoes met inlegvel geworden en  ziet er erg chique en zeer professioneel uit. Compliment!

Op de CD staan 7 bekende nummers, allen covers, maar toch in een geheel eigen stijl. Dat komt natuurlijk ook door de 3 gitaristen maar ook omdat ze een totaal verschillende stijl en sound hebben. Rory  speelt  meer rocky en fusion, Sonny meer bluesrock en Leif is de jongen van de gevoelige tonen. Deze heren maken er samen een heerlijk potje van, het geheel heeft een hoog “jamgehalte”. Dat bij elkaar heeft een spectaculaire gitaarplaat opgeleverd  waarvan  ik  danig onder de indruk ben.

Vanaf eerste nummer  het rockige Wild  about you , via de slow blues Cold hearted woman en het overbekende Going Down, komen we bij het voor mij werkelijk brilliante Spanish Castle Magic. Wat een zalige, gevarieerd gitaarwerk wordt er in dit nummer geleverd, een jam van jewelste. Dan komt Little Wing gezongen door Sonny  en het prachtig gevoelige Cause we ended as lovers met Leif in de hoofdrol. De laatste 2 nummers zijn rockers van de bovenste plank: Just got paid en als afsluiting Voodoo Chile en dan wordt het stil…..en is het nagenieten geblazen.

Dat de CD mij zo goed bevalt blijkt wel uit het feit  dat sinds hij in de CD-speler zit,  hij er nog niet uitgeweest is. Ik geef eerlijk toe dat ik een gitaarmuziekliefhebber  ben (speel zelf niets) en dat je wel van gitaren moet houden. Doe je dat, dan is deze CD een absolute must.

Oja, welke gitarist is wie:  Rory links, Sonny in het midden en Leif rechts, zo staan ze ook op het podium.

Conclusie: een  heerlijke gitaarplaat voor de echte liefhebber van lang “jamwerk”, maar wel erg   afwisselend door de 3 totaal verschillende stijlen en sounds  en daardoor nooit langdradig en  dat 73 minuten lang.

P.S. Te koop bij de live shows voor 10 Euro!!