BluesMagazine.nl

Blues That Matters : Earl Hooker (1929 – 1970)

Gepubliceerd op 30 Jul 2010 | Rubriek: Blues That Matters, Muziek
Artiest(en): Earl Hooker

Door Stan van der Lugt

Earl Hooker was een veelzijdige Chicago bluesgitarist die zich niet alleen beperkte tot het genre blues, maar hij was ook heel goed in het spelen van jazz, country en rock and roll. Hij was een meester in het bespelen van de slide-gitaar maar Earl kon ook goed overweg met het wah-wah pedaal.

Earl Hooker, die een volle neef van John Lee Hooker was, werd geboren in Quitman County, Mississippi, maar de familie verhuisde begin jaren 30 naar Chicago.
Earl leerde zichzelf gitaarspelen, begin jaren 40 ontmoette hij Robert Nighthawk die hem de fijne kneepjes van de slide-gitaar bijbracht. Beïnvloed door het swingende jazzy spel van T. Bone Walker zou Earl overstappen op de elektrische gitaar.

Op 13 jarige leeftijd liep de rusteloze Hooker van huis weg naar Mississippi, keerde weer terug naar Chicago maar rond 1946 vertrok hij weer naar de Delta om op te duiken in de bands van o.a. zijn mentor Robert Nighthawk, Ike Turner en Sonny Boy Williamson II.

Begin jaren 50 zou Earl zich weer vestigen in Chicago en hij zou voor verschillende onafhankelijke platenmaatschappijen diverse singles opnemen.
In 1953 maakte Earl een remake van Robert Nighthawk’s “Black Angel Blues”, getiteld “Sweet Angel” dat weer werd opgepikt door B.B. King die er in 1956 een hit mee had onder de titel “Sweet Little Angel”. Zelf had Hooker een grote hit in 1956 met het instrumentale “Frog Hop”

Platenbaas en producer Mel Londen was erg onder de indruk van de talenten van Earl en Hooker werd ingehuurd als studio gitarist voor London’s label Chief. Zo is Earl in de periode 1959 tot 1963 te horen op plaatopnamen van artiesten als Junior Wells, Magic Sam, A.C. Reed en nog vele anderen.
Voor Chief zou Earl onder zijn eigen naam ook opnemen waaronder het instrumentale “Blue Guitar” Producer/bassist Willie Dixon kreeg toestemming om de tape van “Blue Guitar” van tekst te voorzien en het was Muddy Waters die de vocalen zou verzorgen.
“Blue Guitar” werd door Muddy succesvol heruitgebracht als “You Shook Me” en zou later worden gecoverd door o.a. Jeff Beck en Led Zeppelin.

Na het succes van “You Shook Me” zou Willie Dixon nog een aantal instrumentale tapes van Hooker van tekst voorzien die ook weer door Muddy Waters zouden worden ingezongen. De single “You Need Love” zou Led Zeppelin later coveren als “Whole Lotta Love”.
Naast studiowerk bleef Earl actief als live artiest met optredens in Chicago en tournees door Amerika.
Nadat de samenwerking met Chief werd beëindigd zou Earl nog actief zijn als sideman en/of solo artiest voor labels als Cuca, Blue Thumb, Bluesway en Arhoolie.

Earl Hooker was een TBC-patient die langzaam maar zeker werd gesloopt door deze ziekte.
In “Two Bugs and a Roach” zingt hij met veel humor over deze aandoening.
Deze song is terug te vinden op het geweldige gelijknamige album uit 1969 op Arhoolie met nog meer prijsnummers als “Wah Wah Blues” “You Don’t Love Me”en “New Sweet Black Angel”, een remake van zijn single uit 1953.

Na een uitputtende tournee door Europa werd Earl opgenomen in een ziekenhuis om daar te overlijden.
Het bijgevoegde videoclipje is van deze laatste Europese tournee.

Earl Hooker is geen groot zanger geweest en vermoeddelijk is dat de reden dat hij nooit de successen heeft gekend die generatiegenoten als Buddy Guy en Otis Rush wel ten deel zijn gevallen.
Als gitarist was Earl Hooker één van de allergrootste en veel van zijn mede muzikanten beschouwden hem als de beste elektrische bluesgitarist van zijn tijd.

Bronnen
-Wikipedia
-All Music Guide
-Mijn Earl Hooker cd-collectie
-YouTube