Blues that matters : Albert King – Born Under A Bad Sign

“BLUES THAT MATTERS” – De ultieme speurtocht door de spelonken in de” krochten” van de Blues, om zo wat kennis op te doen, en het antwoord te vinden op: Waar haalt de hedendaagse Bluesscene de mosterd ?

Albert King – Born Under A Bad Sign

Uitvoerder: Albert King
Album: Born Under A Bad Sign
Jaar: 1967
Duur: 34:19

Tekst: Jago Kosolosky

Albert King is één van de drie Kings die de blues rijk is, naast B.B. en Freddie. De gigant van om en bij de twee meter en ruim over de honderd kilo geboren in 1923 brengt in 1967 pas zijn tweede album uit. Born Under A Bad Sign is zijn eerste album dat bij Stax verschijnt en bestaat grotendeels uit een compilatie van singles die reeds eerder verschenen. Born Under A Bad Sign is niet alleen het beste album dat King ons heeft nagelaten, de man overleed eind 1992, het wordt daarnaast ook gezien als één van de invloedrijkste bluesalbums uit de jaren ’60. Volgens sommigen zelfs vormen de elf tracks zelfs een keerpunt richting moderne blues. Hoewel dit een boude stelling is, valt de invloed die King heeft gehad op artiesten als Jimi Hendrix, Eric Clapton en Stevie Ray Vaughan niet te ontkennen. Net als King, zal Hendrix later linkshandig de gitaar bespelen zonder de snaren van positie te wisselen. Luistert u ook maar eens naar het album Disraeli Gears van Cream en u zal merken hoezeer Clapton het gitaarspel van King imiteert. Cream zou de titeltrack van Born Under A Bad Sign, net als zovelen, later ook nog coveren.


Het nummer Strange Brew van het album Disraeli Gears van Cream waarop u Clapton King hoort imiteren.

King wordt op dit album uitstekend begeleid door Booker T. & the MG’s, een band die ongetwijfeld ieder van jullie kent van de hit Green Onions. Vaak wordt beweerd dat het net de begeleidingsband is geweest die voor de unieke sound instond en zo het album van de vergetelheid heeft gered. Dat velen het album aanschaften aangezien Booker T. & the MG’s voor begeleiding zorgden en zo King ontdekten is niet uitgesloten. Toch zijn het, naar mijn mening, vooral de ijzersterke songs van The Velvet Bulldozer die deze plaat onmisbaar maken in eenieders collectie. Zijn tedere stemgeluid in combinatie met de klank die hij Lucy, zijn Gibson Flying V gitaar, laat uitschreeuwen zijn uniek in de geschiedenis van de blues.


De superhit Green Onions van Booker T. & the MG’s, de band die King op Born Under A Bad Sign uitstekend begeleidt.

En hoewel het vooral hits als Born Under A Bad Sign, Crosscut Saw en As The Years Go Passing By zijn die bij de meesten een belletje doen rinkelen, mogen de andere nummers zeker niet genegeerd worden. Zo brengt King met I Almost Lost My Mind ook een ijzersterke cover van dit nummer van de zanger en pianist Ivory Joe Hunter. En hoewel werkelijk elk nummer een pareltje op zich is, verdient Laundromat Blues ook een speciale vermelding. Dit niet omwille van originaliteit of de songtekst maar vooral omwille van de virtuositeit waarmee King Lucy in dit nummer bespeelt.


Albert King speelt de titeltrack Born Under A Bad Sign enkele maanden voor zijn dood.

Hoewel later nog dertien albums zouden volgen, kan zonder meer besluitend gezegd worden dat Born Under A Bad Sign het beste is wat King ons heeft achtergelaten. Terecht werd het album in 1985 dan ook opgenomen in de Blues Foundation Hall of Fame. Verdere erkenning volgde in 2003 wanneer de reissue van het album de Blues Music Award voor Historisch album van het jaar in de wacht sleepte. Dit alles niet meer dan terecht.


As The Years Go Passing By, het voorlaatste nummer op Born Under A Bad Sign, live in Zweden rond het begin van de jaren ’80.



10 Reacties

  1. Willen jullie aub veranderen dan Hendrix, net als Albert King, zijn gitaar linkshandig bespeelde zonder de snaren om te draaien? Jimi speelde helemaal niet met z'n snaren ondersteboven, zoals Albert King en Otis Rush dat deden.

  2. Love the guy!

  3. Love the guy!

  4. Ja , een van de akkergrootste inderdaad, maar of dit album nou het beste is , betwijfel, niet dat de invloed van deze man enorm was en nogr steeds is, wat deE man uniek maakte was zijn manier vn soleren, die gewoon af en toe en toon omhoog ging, en daardoor een beetje onheimelijk aan deed, naare verdomd aanstekelijk. Albert King was Henrix zijn hero, maar gaf die nummers wel en heel eigen draai.
    Albert heeft natuurlijk in zijn stax peqriode heel veel met booker T gespeeeld, want dat was het huisorkest van stax.
    Geweldige platen heeft king op zijn naam staan, en ongetwijfeld is deE man liceq ongeevenaard, luiser maar eens naar in session met andere king Stevieq ray Vaughn, niet van deze wereld. Thnx

  5. Voor mij is de lp I Wanna Get Funky van Albert, de lp, die mij definitief tot de blues bekeerde. Maar wat dacht je van dubbelaar Live (in Montreux )? Gerard uit Utrecht, ik nodig jou een avondje bij mij thuis uit om alle Albert King lp’s te cd’s te beluisteren. Dan weet je wat voor geweldig gitarist het was. Kijk ook eens in de oude doos https://picasaweb.google.com/105728877899998863268/AlbertKingParadiso Op 31 oktober 1978 zag ik de Bloemkool, zoals Wim Verbei Albert liefkozend noemde voor de eerste keer in de Warende te Turnhout(B). Daar ontsloeg hij tijdens het concert een van zijn begeleiders. Hij was geen gemakkelijk mens. Dat kwam om dat hij nog lezen nog schrijven kon en iedereen wantrouwde. Gelukkig heb ik hem daarna nog vier keer gezien en ontmoet. Zijn handtekening staan op al zijn lp’s op de achterkant. “Ik ga niet door mijn gezicht heen schrijven.” Was zijn antwoord op mijn vraag ;”Waarom doe je dat?

    • Leuk al die herinneringen Bert. En avondje LP’s / CD’s luisteren …. altijd leuk :-)

  6. Voor mij is de lp I Wanna Get Funky van Albert, de lp, die mij definitief tot de blues bekeerde. Maar wat dacht je van dubbelaar Live (in Montreux )? Gerard uit Utrecht, ik nodig jou een avondje bij mij thuis uit om alle Albert King lp’s te cd’s te beluisteren. Dan weet je wat voor geweldig gitarist het was. Kijk ook eens in de oude doos https://picasaweb.google.com/105728877899998863268/AlbertKingParadiso Op 31 oktober 1978 zag ik de Bloemkool, zoals Wim Verbei Albert liefkozend noemde voor de eerste keer in de Warende te Turnhout(B). Daar ontsloeg hij tijdens het concert een van zijn begeleiders. Hij was geen gemakkelijk mens. Dat kwam om dat hij nog lezen nog schrijven kon en iedereen wantrouwde. Gelukkig heb ik hem daarna nog vier keer gezien en ontmoet. Zijn handtekening staan op al zijn lp’s op de achterkant. “Ik ga niet door mijn gezicht heen schrijven.” Was zijn antwoord op mijn vraag ;”Waarom doe je dat?

    • Leuk al die herinneringen Bert. En avondje LP’s / CD’s luisteren …. altijd leuk :-)

  7. Albert King, wie was dat ook al weer?

Geef een reactie

x
Blues Magazine Nieuwsbrief

Blijf op de hoogte! Meld je nu aan voor de gratis nieuwsbrief.