CD recensie: Bernard Allison – The Other Side

Bernard Allison – “The Other Side”

Artiest: Bernard Allison
Label: JazzHouse Records
Format: CD
Datum release: Januari 2010

o.a. te bestellen bij Cosmox.nl, altijd alles gratis bezorgd.

Bernard Allison (26 november 1965) is zoals bekend de zoon van Luther Allison, is de jongste van negen kinderen en had veel verschillende muzikale invloeden; Albert King, Muddy Waters en Freddie King, en later, Jimi Hendrix en Stevie Ray Vaughan, iets dat duidelijk in zijn spel terug te horen is.

Allison vergezelde zijn vader naar bluesfestivals in de vroege jaren 70, daar werd hij voorgesteld aan Muddy Waters, Hound Dog Taylor en Albert King.

Na zijn afstuderen aan de middelbare school, Allison begon te spelen in de band van Koko Taylor tot 1985 waarna hij de Europese leider van zijn vaders band werd tot diens overlijden in 1997. Ook verscheen hij met zijn eigen band the Bernard Allison Group

Nu is het tijd voor weer een nieuwe CD met de titel “The Other Side”
Gelijk al bij de eerste klanken zat ik rechtop, de instrumentale opener “Send it In” is een binnenkomer van jewelste, wat een band, wat een sound en wat een fijne songs. Rhythm & Blues met een soulsaus, Funky stuff, 13 songs van de bovenste plank ! (wat mij betreft 10 te weinig !)

Er is een paar jaar geleden een geweldige DVD van Bernard met de titel Energized uitgekomen en hiervan de song “Woman named Trouble”

Bernard is de komende tijd op tournee in voornamelijk Duitsland en Frankrijk.

(Tom Moerenhout)

Tracks:
01. Send It In
02. I Wouldn’t Treat A Dog
03. Tired Of Tryin’
04. Simple As That
05. The Otherside
06. Slide Master
07. Allsion Way
08. Still Rainin’
09. Leavin The Bayou
10. Life Goes On
11. Fire
12. Clear Vision
13. Let’s Try It Again

Line up:
Bernard Allison – gitaar, zang
Erick Ballard – drums
Jassen Wilber – bass
Bruce B. McCabe – keyboards, accordeon, achtergrond zang
Michael Goldsmith – gitaar
Jose Ned James – saxofoon, percussie, achtergrond zang

Website Bernard Allison : www.bernardallison.com

Tags:

  • frank van engelen

    ja Tom, die Bernard heeft toch wel een iets andere stijl dan Pappa Luther Allison, maar hij begint toch steeds meer trekjes over te nemen, en dat klinkt vooral goed. Ook Luther had veel Funk and Soul in zijn nummers zitten hoor, en kwam daar erg goed mee weg.

    Wie kent niet zijn fenomenale uitvoering van Sittin On The Dock Of The bay, erg mooi.. ook Bermard kan dat,ook, het geen hij bewees in een mooie lange uitvoering van het nummer serious op zijn vorige album Thrills geloof ik. Dit nieuwe album klinkt volgens mij gewoon weer top, maar ik heb het nog niet gehoord.

    You beat me to the Punch Tom, maar staat hier ook niet wederom een Luther song op??? let’s Try again dacht ik. Ik ga hem gauw eens luisteren, en vermoedelijk ook kopen, want ik heb alles van onze vrienden dus, ook al zijn ze verschillend. Feit blijft feit, steeds meer komen de kenmerken van Luther om de hoek kijken qua ingetogenheid, en ook zijn stem. top dus, frank

  • http://Website(optioneel) frank van engelen

    Ja Tom, ben ik nog een keer, Lonnie Brooks op dit album als special gast- geweldig dus. frank